_GRAPHIC ADDICTED STORY






		~ อ า ร า ย ว๊ า ? ตื่น เล่นเน็ต ทำบันทึกการอ่าน อ่านหนังสือ อ่านการ์ตูน ได้เงินที่ติดไว้ ตอนดึกไปดู "หลอน" รอบ 22.20 หนังผีไรวะ ตลก ~ แต่ก้อมีน่ากัว นิดนึง แต่ตลกหลายฉาก ยิ่ง ฉากตานีพูดกะ สีเทา ฮาไม่ไหวแร้ว


		~ ... DDR EXTREME ... เมื่อวานรู้สึกไม่ได้อั๊บได ไม่ทำไมหรอกขี้เกียจ สำหรับไดวันศุกร์อะหรอ แหะๆ ไม่เหน ต้องสนใจ กลับไปเปิด ไดอารี่ของวันศุกร์ที่ผ่านมาๆ คล้ายๆกัน ต่างกันตรงที่เราไป รด คนเดียว ก่อนไปก้อตัดผมอะ เห่ยๆๆ ตอนกลับก้อนั่งรถยูกลับ วิชาเรียน ก้อเรียน สองเรื่องคือ M12 A1 กะ ทหารราบ นอกนั้นเหมือนกันแหละ อยากรู้ อยากอ่าน เปิดดูจ้า ของอาทิตย์ก่อนนะ วันนี้ตื่นสายหน่อยแหละ ประมาน 9 - 10 โมงอะ ตื่นมาอ่านหนังสือเรียนนิดหน่อย ฟังเพลง พอสายๆ 11 โมง ก้อออกไปรอเอิ๊นที่ Access แต่ก่อนไปแวะไปเล่น Ez หน่อย แบบว่าไม่ได้เล่นนานมากกกกกกกกกกกกกก แร้ว พอไปถึงที่ Access ตอนเที่ยง ก้อมองๆคนที่เดินออกมานะ แต่ก้อไม่เหนเค้า เค้าไปไหนหว่า เรยโทรเข้าไป เค้าบอกว่าเรียนอยุ่ แบบว่า late อะ แหะๆ ก้อเรยรอที่หน้า access ต่อไป แร้ว ... เค้าก้อออกมาในชุดสีชมพู ~ เหยยยยย น่าร้าาาาาาากอะ จิงๆนะ น่ารักไม่ไหวแร้ว น่ารัก :$ วันนี้ที่จิง จะไปเลี้ยงวันเกิดโต้งล่ะ แต่ว่า ก้อ มันมาไม่ได้ เอิ๊นเรยชวนเราไปดูหนังแหละ ก้อไปที่ MBK นะ จะไปดูตู้ซ่อนผีล่ะ แต่ก้อแบบว่า ไม่มีให้ดู เลยจะ ไปที่ EGV ก่อนจะเดินออกจาก วีโทรมา บอกว่าอยากมาด้วย ก้อเรยบอกว่าให้ไปที่ตู้ Ez จากนั้นเราก้อเรยเดินไปที่ EGV ระหว่างทาง ซื้อไส้กรอก กะ เกี้ยวอะ อร่อยอะ ใหญ่ด้วย ถูกดีนะ พอไปถึงโรงหนัง รอบมันแบบว่า ดูไม่ได้ เพราะเค้าติดเรียนตอนบ่ายสามอีกรอบนึง แร้ววีก้อโทรเข้ามา เพราะหา ตู้ ez มะเจอ ก้อเรยบอกมัน ตอนนั้นเราหยอด เหรียญจะเล่นไว้ก้อเลย อยู่เล่นก่อน รอบแรกก้อเล่น Club mix อีกรอบ วีอยากเหน จานเก็บผลไม้ ก้อเรยเล่นให้ดูอีกรอบ แหะ ๆ วันนี้เกือบผ่าน BoW ว้อย แบบว่าไม่ได้เล่นนาน ฝีมือยังไม่ตก แหะๆ พอเล่นกันเส็ด ก้อไปกินข้าวกันอ่าาาา แหะๆ ก้อกินๆคุยๆ พอกินกันเส็ดอ่าาา ก้อไปส่ง เอิร์นที่ access แต่ก้อยังไม่ถึงเวลาเรียน เรยมาที่ ศูนย์หนังสือจุฬา ไปเข้าห้องน้าที่ บริทิช แหละ แหะๆ แร้วกลับไปส่งเอิร์น อีกรอบนึง พอ ไปส่งเส็ดเราก้อเข้า 7-11 ซื้อมาม่ามากิน นั่งคุยกะวีหน้า 7-11 ตรงหยาม ที่มีประตูเลื่อนอะพอนึกออกไม๊ แหะๆ พอถึง เวลา 4 โมง วีก้อไปรับอวบ เพราะอวบบอกไว้ว่า จะไปเซนลาด วีจะไปด้วยไง แต่ว่า อวบ บอกว่า จะไปกะครอบครัว = =" ที่วีจะไปด้วยก้อเพราะจะไปซื้อของขวัญไง อวบ ก้อเรยแนะให้ไปที่ เซนชิดลม ก้อ อะๆๆ ไปๆๆๆ ไปถึงเซนชิดลมด้วยรถไฟฟ้า เดินวนอยู่หลายรอบ ทำไมห้างนี้ไม่มีห่าไร สักอย่างเรย เดินๆไป ไปเจอ B2S ก้อเรยซื้อ ไฮไลท์มาเปนของขวัญ ให้ ไอ้ปัง แหะๆ พอเส็ดธุระ เราก้อเรย แยก กะ วี แร้วไปต่อที่เซนลาดดด วู้ว มาเซนลาดนั่งรถเมล์ติดไฟแดง ตรง สวนจตุจักร สามรอบ (นับว่าน้อย) เดินๆมาถึงตรงที่เล่น DDR DDR คือเกมเต้นอะ Dance Dance Revolution วู้ว NUT B เล่นอยู่ ให้ตายเหอะ เก่งสาด เล่น non stop ติดกัน 5 เพลง GOOD ตัวเดียว !!! อันนี้เหนที คนอื่นๆสุ้ไม่ไหว ทีแรกก้อหวาดๆอยุ่คนเยอะ สักพัก เหน นัน มาก้อเรย อะๆ มีเพื่อนแระ หยอดเหรียญเล่นซะเรย อิอิ เราก้อนั่งรอ ดูเค้าเล่นๆ กัน แร้ว Aup ก้อมา ก้อเรย แนะนำคนอื่นให้เรารู้จัก (คนที่เราไม่รู้จักไง) แหะๆ พอถึงตาเราเล่น เราก้อเล่นเพลงแรกนี่ จำไม่ได้ ให้ Rocky เลือกให้ เพลงสอง Rocky เลือกให้ อีก เพลง Stonic ให้ตายเหอะ มองโน้ตไม่ออก มันเปน แบบ ขเบ็ต แทรก กับโน้ตคู่ ถ้าคนเล่น DDR จะเข้าใจอะ พอตายก้อเรย หยอดเหรียญ ไว้เล่นต่อ วันนี้ ฮา สองตอนเล่น เพลง BAG อะ เล่น แบบ Double ด้วย ให้ตายเหอะ โน้ตมาช้าแบบแยกไม่ออกอย่างแรง จังหวะก้อยากสาดๆ ยากกกกไม่ไหวแร้ว วันนี้ซึ้งเรย เมื่อก่อนเคยคิดว่า อีเกม DDR เนี่ยจะออกโน้ตออกมาไงให้มันยากๆ ได้วะ วันนี้ได้เล่น DDR ภาค Max ซึ้งเลยอ่า ยิ่งมีระบบ เหยียบค้างมาด้วย ซึ้ง !!! ตัวโน้ตก้อวิ่งไว จังหวะ ก้อบาดเท้า ยากกกกกก ~ เมื่อก่อนเราเล่น Paranoia 190 ของภาค สอง ได้ SS คือไม่พลาดเลยอะ แต่วันนี้ สิ่งที่เราทำได้ ตอนนั้นมันกระจอก อะ DDR แมร่งยากขึ้นเยอะเรย สรุป วันนี้เล่น DDR ไป 60 จะบอกว่าประหยัดมาก เพราะอยุ่ร่วมๆ 3 ชม. เพราะ ต่อคิวเล่นคนเล่นเยอะมากๆ วันนี้เพลงที่ชอบๆ ก้อมี DXY , A , Destiny of love , Cartoon Heroes << ต้องผ่านให้ได้ , We will rock you , Cant Stop in love ฯลฯ วันนี้ก้อกลับจาก เซนลาด เวลา สามทุ่ม แหะ ๆ ซื้อ cRomatie เล่ม 4 มาเล่มนึง อ่านตอนนั่งรถไฟฟ้า ฮาดีแฮะ ปล วันนี้แอบล้มกลาง floor DDR เล่นพลิกเท้า เพลง Metropolice ผิดจังหวะ อย่างแรงแต่ ดีที่พลิกตัวกลับมาเล่นเพลงนี้จนผ่านได้ ตอนล้มไป หลอดพลัง หวิดดับอย่างแรง แหะๆ


		~ ...เปนห่วงเอิ๊นจังเรยอ่า Zz~ ไม่ได้ อั๊บ เมื่อวาน ปรากดว่า สลบอะ แอบอั๊บย้อนหลังไม่ได้ ก้อมัน จำไม่ได้นี่นาว่าเกิดไรขึ้นวันพุธบ้าง อย่าว่าแต่วันพุธเลยว่ะ วันพฤหัส วันนี้กรูยังแทบจำอะไรไม่ได้เร้ยยยยย !!! จำได้แต่ว่าวันพุธอะ เอิ๊น มะสบายอย่างแรงเรย จิงๆ เป็นห่วงเค้านะ (ขอโทดที่ดูและมะดีตอนเย็น) ก้ออยู่รอเป็นเพื่อนเค้าจนพี่เค้ามาอะ ดึกมั่กๆเรย แง้วๆ ~ อย่างวันนี้เราไป รร ก้อมะเจอเอิ๊นเรยอะ อย่างตอนคาบชมรมขึ้นไป ก้อมะเจอเอิ๊น เดินหาๆ ก้อมะเจอ ก้อเรยไปชมรมก่อน เพราะคราวก่อน เอิร์นก้อตามไป ชมรม ทีหลัง ถ้าเราไปก่อน เค้าอาจจะไปก้อได้ แต่ว่ามาชมรมแมร่งก้อมาเก้ออีก ไม่เหนเค้าให้ทำไร ลูกแก้วก้อยังไม่เหน จะมาเรย แร้วเรียกกรูมาไมเนี่ยยยยยย !!! พอถึงเวลาทานข้าว เราก้อ ไปทานข้าวที่สเตจ ก้อหวังว่า เค้าอาจจะมา อย่างทุกวันที่มาก้อมะเหนนะ หรือว่าเค้า มะมา รร หรือ ว่าเค้า งอน ~ แง้ว ๆ ยังไงดี วันนี้เรียนวัสดุศาสตร์สองคาบสุดท้ายสนุกดี มีวิทยากรจาก เอ็มเทค มา บรรยาย ก้อมีหลายเรื่อง มีสปริงแบบพิเศษด้วยเจ๋งดี โดยน้ามร้อนแร้ว จะหดตัว โดนน้ามเย็นจะยืดออก เค้าบอกว่าว่าเปน วัสดุประเภท smart material สามารถจดจำ สภาพก่อนเปลี่ยนอุณหภูมิได้ เปน แบบ memory material เค้าสอนทั้งแบบ 1 way กะ 2 ways ก้อเจ๋งดีว่ะ แร้วเค้าก้อสอน วัสดุยาง ที่ไม่เด้ง แปลกดีอ่าา ต้องมาเหนเองมะรู้จะอธิบายไง แร้วก้อมีอีกหลายๆเรื่องเก่วกับวัสดุศาสตร์ ฮี่ๆ พอจะเรียนจบ วีโทรมา เครื่องนัด จะออกไปแด๊กส์ข้าวที่ ทันตะ เราก้อเรยไปด้วย แต่ตอนเดิน เราก้อเอา มือถือ ไอ้ป๊อกยิงไปเครื่องเอิร์นกะให้โทรกับแหละ เพราะพวก นั้นมันไม่มีตังเหมือนกัน แต่เค้าก้อ มิสกลับ ทำกลับไปกลับมาหลายรอบ จนเค้าปิดเครื่อง เวนกรำ = =" แร้วก้อเอาเครื่องนัดมิสไปใหม่กะให้โทรกลับแต่ก้อมิสอีก - -" ง่ะ ~ เหออออออ ~ วันนี้ที่ทันตะ 664 มาเยอะดี ไอ้ป๊อกแมร่ง ตั้ง ชื่อ ปลื้มใน โทรศัพท์มือถือว่า : Pluam (- -) : ฮาอะ กรั่กๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ คุยไปสักพักไอ้ป๊อกก้อออกไปเรียน พิบูนสัก ก่อน เราก้อนั่งกินข้าวกันแปป ฮาอีกแร้ว พิบูนสักเพิ่งเดินมาจาก รร เตรียมผ่านหน้าทันตะไป กรั่กๆๆๆๆ ไอ้ป๊อกไปเก้อเรย รอ พิบูนสัก อีกสักพัก มันก้อโทรมาบอกว่า พิบูนสักยังไม่มา หึหึ ก้อเรยชวนมันออกมาก่อน แร้วไปซื้อของขวัญให้ไอ้ปัง (น้องสาย) เปนถุงยางอนามัย หึหึ สร้างสรรค์ดี วันนี้มะมีไรจะเขียนมาก พอแระ


		~ ... Bad boys II ..... BADBOYS II สนุกไม๊วะ ? ป ล ขอโทดอ่าา ทำเอิ๊นเปนหวัดเรย


		~ ... PIRATES OF THE CARIBEAN ... วันนี้เปิดเรียนวันจันทร์ วันนี้ไป รร เช้าแฮะ พอดีว่าเมื่อคืน แบบว่า เมื่อคืน น้องนุ่นเค้าฝากไรท์งานหน่อย เรยต้องไปให้ตอนเช้า จะว่าไป ก้อเปนเช้าแบบทันเข้าแถวพอดี เค้าเรียกว่าไป รร เช้าเปล่าวะ เหอะๆ วันนี้ เรียนๆๆๆๆ สองคาบ คาบสามไปฟังยาเสพย์ติดในหอประชุมแต่ว่า เราอ่าน้าาาา ก้อคุยๆทั้งตลอดเรย แอบเลวๆ แหะๆ ตอนกลางวันก้อมา กินข้าวที่สเตจ แหะๆวันนี้ กินสามจานเรยอะ พอกินเส็ดก้อกลับไปเรียนคาบบ่ายเรียนด้วยความเบื่อๆ แต่วันนี้แอบดี เรียนชีวะแค่คาบเดียวอีกคาบเรียนไทยแทน แหะๆ ตอนเย็นก้อไปหาดาริ้งที่ห้องแต่เค้าบอกว่า ไม่ให้ดูเค้าซ้อมเต้น แง้วๆ ก้อเรยลงไปหาไรทำข้างล่างสักพักก้อขึ้นไปหาเค้า เค้ากะลังลงมาพอดี อะแหะ ก้อเรยเดินออกไปจากโรงเรียนไปกินข้าวที่ MBK วันนี้คุยกะเค้า ดีขึ้นแฮะ รู้สึกดีจังเรยวันนี้อะ อิอิ มีฟามสุข แม้เรากะเค้าจะคุยกันไม่ ค่อยจะรู้เรื่องสักเท่าไหร่ ตอนเอิ๊นจะกลับ เอิ๊นไปปริ้นงานให้ด้วยอะ แสนดี มากๆอะ จิงๆนะ รักเอิ๊นอะ เอิ๊นทำให้แจ๊ก ซึ้งๆ ขอบคุนนะคร้าาาบ แร้วเราก้อแยกไป ขึ้นไปดูหนังซื้อตั๋วแร้วเข้าไปดูเรย เรื่อง The pirates of the caribean ขอย้ำว่าหนังเรื่องนี้สนุกมากอีกคน สนุกจิงๆอะ แจ๊ก สแปร์โร่ว เท่ห์สาดดดดด อะจิงๆ เนื้อเรื่องเปนไงมาไง ไม่เล่ามาถามเปนการส่วนตัว อิอิ หนังดีจิงๆ อยากให้ไปดูก่อนหนังมันจะ ออกไปซะก่อน หนังนานซะด้วย อิ่มเอิ่บดูแร้วคุ้มจิงๆ ดูเส็ดก้อกลับมา ทำบันทึกการอ่านซะหน่อย วันนี้ทำเรื่องทฤษฎีดนตรี กะ ปรัชญาเพิ่มขึ้นมา ดึกๆออกไป 7 - 11 ซื้อปาล์มมี่มาฟัง ใช้ได้หลายเพลงอะแต่จะบอกว่า กระโดดขึ้นฟ้า กลองยากมาก ไคคิดว่า เล่นแน่นๆ ลองฟังนะครับ ชาวเล่นกลองทั้งหลาย ว่ามันยากจิงๆ = =" ให้ตายเหอะ ปามมี่ฟังโดยรวมแร้วโอเค แต่ไม่ประทับใจเท่าไหร่ หรอก ฮี่ๆ แต่ มันก้อฟังเพราะดีนะ จิงๆ ชอบ พรุ่งนี้อาจไม่มีฉัน >> Stay >> พูดไม่เต็มปาก วันนี้พอแค่นี่แหละ อิอิ


		~ ... โอ้ว มาแล้วอั๊บรวดสองวัน ... ขออั๊บรวดสองวัน วันศุกร์ (เมื่อวาน) ก่อนวันศุกร์นอนดึกมากๆ เรยวันนี้กะไปสอบเคมีตอนคาบ 4 อย่างเดียวแร้วรีบ ไปเรียน ร ด เรย วันนี้สอบก้อ โอเคๆอะ สอบเส็ดก้อไปเรียน ร ด นั่งแทกซี่ไป คราวนี้ลำบากหน่อย แง้วๆ วันนี้เรียน เรื่องอาวุธ จรวด หลับไม่ได้อ่า แง้วๆ เอา งานอื่นมาทำก้อได้อีก เค้าให้สรุปใจความเรื่องอาวุธจากตำรา แร้วหาคำถามไป ถามเค้า 1 คำถาม อะไรก้อได้ .... (มีคนถามว่าปืนยิงจรวดเอาไปยิงอย่างอื่นได้ไม๊) พอเลิกเรียน ร ด ก้อกลับหอ ชีวิต มีอยุ่แค่นี้จิงๆ ง่ะ ตอนเย็นถึงดึกก้อเล่นเน็ตแร้วก้อนัดกะพวกนิชไปซ้อมดนตรีทำคอนเสิร์ตห้อง ของวิชาอาจารย์ชาญวิด วันเสาร์ (วันนี้) วันนี้ตื่นมา 9 โมงก้อออกจากบ้านไปถึงสะพานตากสินตามที่นัดไว้ 10 โมง ก้อเรยหาโทรสับหยอดเหรียญโทรหานิช นิชมันยังนั่งรถเมล์อยู่เรยเวรมาก มันก้อบอกว่าให้เรานั่งเรือข้ามฟากมาเรย เราก้อนั่งเรือข้ามฟากมาตามที่บอก แร้วก้อออกไปเดินๆๆๆ รอพวกที่นัดมา แต่ก้อไม่มากันสักคน แย่จริง !!! ก้อเรยโทรตาม ก้อบอกว่ารถติด แต่ ดอกไอซ์ยังไม่มา แง้ว แมร่งดอก ก้อเรยนั่งสามล้อไปกะนิชก่อนไปที่ร้าน โอ้ เชร็ด แมร่งเปนร้านซ้อมดนตรีจิงหรอ มันใช่แน่หรอ ตรงไหนบอกเมิงวะนิชว่านี่เปนห้องซ้อม (คิดในใจ) ไม่เหนเหมือน ก้อขึ้นไปรอบนห้องซ้อม ห้องซ้อมก้อเล็กๆอะ ถูกดี แต่ว่า ของดีนะ กลองดีมากๆ เซตมาถนัดมือ ยิ่ง hihat แมร่ง เสียงดีสาด บาดหูเสียงแหลมแง้วๆ ตอนแรกยังไม่มีไคมา แต่สักพัก หวานเจี๊ยกก้อตามมา ตอนนี้ก้อคุยๆเล่นกันไป สักพักดอกไอซ์ก้อมา พวกนั้นเรยไปหาของกิน 7 - 11 มากินกันก่อนเล่น = =" เพลงแรกที่เล่นก้อ "ก่อนตาย" BigAss จะบอกว่า วันนี้เราเล่นได้แค่คุมจังหวะ เพราะเพลงนี้มันนานมากๆ จะว่าเคยเล่นก้อเคยแต่มันจำไม่ได้แร้วยิ่งเพลงนี้เปน เพลงที่แบบว่าใช้จังหวะเบสิก เราก้อเรยเล่นคุมจังหวะอย่างเดียวไม่ได้เล่นตามเทป เพลงอื่นด้วยแหละ เหอะๆ ซ้อมๆไปก้อเปิด เพลงเล่นไปเรื่อยๆ แร้วก้อเปิดมาเจอ เพลง " เพลงนี้เกี่ยวกับความรัก " อีกแร้ว !!! เล่นกะแมร่งทุกวงสิเพลงนี้ให้ตาย ระหว่างที่เล่นคือตอนนี้เรารอนักร้องอยุ่ก้อให้หวานเจี๊ยกร้องรอไปก่อน แต่ตอนนี้ นุก นักร้องตัวจิงมาแร้ว มาถึงก้อมาขอเล่นกลอง ^^ อ่าเล่นๆ ตามสบาย พวกนิชบอกว่า นุก อะ พึ่งเล่นกลองเมื่อวานแต่รู้เปล่าว่า อึ้งว่ะ ทำไมเล่นเก่งแบบนี้ = =" จิงๆนะ แบบเล่น จังหวะ basic ที่คนทั่วไปเค้าฝึกกันอาทิตย์นึงแร้วเล่นได้เรย ทำได้งายวะ (แต่จะว่าไปเราเองก้อทำได้เร็วเหมือนกัน แอบขี้คุยเล็กน้อย) มีแววๆ พอนุกมาก้อซ้อม zombie กันเพลงนี้เราแบบเหอะๆ ลืม !!! แต่ก้อพาวงไปรอดนา จากนั้น นิชก้อบอกว่า อยากเล่น "ร้องดังๆ" หรือชื่อเพลงไรสักอย่างประมานนี้จำไม่ได้ แต่บอกว่าเล่นยาก เราก้อบอกว่าดีดตามคอร์ดลองดูว่าเน่าเปล่าถ้าไม่เน่า มันก้อเจ๋งมากเรย แร้วเล่นจิงๆมันก้อเจ๋งจิงๆแหละมันสาด ถึงแม้เราจะส่งมั่วไปหน่อย โอเคเรย !!! สรุปการเล่นดนตรีวันนี้นับว่าใช้ได้ เย่ๆ ตอนกลับก้อจ่ายตังๆ แร้วเราก้อนั่งเรือข้ามฟากมา เดินๆไปเดินๆมา มาถึงหัวลำโพง แร้วนั่งรถกลับหอ อิอิ วันนี้พอแค่นี้ ล่ะ ต้องไปคุยกะเอิ่นเอิ๊น เค้าเปนไรเค้าไม่รุ้อะ เปนห่วงอะ ทำไมเค้าต้องร้องไห้แบบนี้ อยากจะบอกว่า เลิกร้องไห้ เหอะ เลิกคิดว่า เค้าไม่มีไค ตลกอะ ยังไง เค้าก้อมีเรา มีเพื่อนมากมาย จิงไม๊ อยากบอกอีกทีว่า ไม่ดีเรยที่ต้องมานั่งคิดอะไรบ้าๆแบบนี้ ทั้งที่มันก้อไม่ใช่ทั้งหมด ของชีวิตซะหน่อย คิดให้ดี ถ้าเอิร์นร้องไห้ เราจะร้องไห้เปนเพื่อนนะ และถ้าคิดว่ารักแร้วมันทุกข์ จะเลิกรัก ก้อตามใจนะ แต่เราจะรักเอิร์นตลอดไป จะคอยดูแล เท่าที่ทำได้ ต่อไปนะ แม้ว่า มันจะไม่มากพอที่เอิร์น ต้องการ ก้อต้องขอโทดด้วย ~ ไปล่ะเน่าพอแระ ไปดีกั่ว


		~ ... เปนอะไรไปอีกความรัก ก้อวันนี้เปนวันจัดนิทรรศการวันวิดทะยาสาด ก้อเรียนแค่คาบเดียว คือคาบแรกของ จารย์ บรรพต (ึ่ตามปกติเค้าจะมาคา่บสองแต่วันนี้ฟิต) ในคาบที่สองเราก้อทำงานจัดบอร์ด จัดรายงาน จัดอยู่ที่ห้องอะ รีบทำมากๆ เพราะมันเยอะ อะ เพราะบางอย่างพึ่งทำเส็ดเมื่อวานเช่น รายงาน เงี้ยพึ่งปริ้นเมื่อ วาน ทำๆไปก้อทันอะ รีบทำแร้วรีบยกลงมาที่เต้นเรย มาจัดที่เต้นแบบรีบมาก แทบไม่ทัน ตอนงานเปิด แต่ก้อโอเคนะ แต่ด้วยควาที่ว่าเนื้อหาเป็นเรื่องที่ ไม่น่าสนใจอยุ่แร้ว ไม่รู้จะทำไงให้คนมาดูเยอะ มันก้อแค่สาวเส้นใยจาก สาร ก้อเท่านั้นเองอะ เรื่องการเชิญชวน มันไม่มีเวลาทำอยู่แร้วถึงจะมีเวลาทำ ก้อเถอะไม่ค่อยมีไคมาดูอยุ่ดี แย่ๆมากๆๆก้อต้องทำใจเห๊อะๆ แง้ว ~ ระหว่างในคาบชมรมก้อมีคนเดินผ่านมากมาย แต่คนมาดูมันก้อน้อยนะ แย่ๆ แต่ก้อไม่เปนไร หาคนตอบใบแบบสอบถามเยอะแระ แหะๆ ก้อได้เปนปึก ระหว่างคาบมีจารย์คนนึงมาถามจุกๆจิกๆ โอ้ยไคจะตอบได้ เห้อ ~ พอถึงคาบพักกลางวันบอกได้เรยว่าเหนื่อยมากแต่ก้อต้องเฝ้าเต้นอยุ่เพราะลม แรงต้องคอยจับฟิวเจอร์บอร์ดที่ตั้งบนโต๊ะไว้ให้ดีไม่งั้นมันปลิวกระจาย เรื่องงานวันนี้ต้องขอบคุณน้องห้องมากๆ ที่ช่วยมาทำให้ซุ้มดูครึกครื่นของคุณ ที่มาเล่นเกม ของพี่ๆนะจ๊ะ แม้จะมีไอ้เบ๋ยมารบกวนๆ เฮือกๆ ตอนกลางวันก้อเกือบๆจะหมดพักแหละ ก้อไปกินข่าวกะ วี กะ นัด ที่ตึก 60 ก้ออร่อยดี แง้วๆ กินยังไม่ทันเส็ดก้อออทเข้าห้องแร้ว เรากะนัดก้อต้องกลับไป ที่เต้นก่อน รอ การประเมินจากอาจารย์ใน คาบที่ 5 นั่น ก้อไปรอๆ อยุ่ ก้อไป เล่นสอยดาวของกลุ่มหวาย ฮาดี เล่นๆ อยุ่นิชก้อเดินมาบอกว่า เสาร์ อาทิตย์ นี้ไปซ้อมกันไม๊ เราก้อ เคๆ ไป เพราะเด๋วขอตังแม่วันเสาร์ก่อนแร้วค่อยไปก้อ น่าจะทันอยู่ หลังจากที่เล่นๆกันพักใหญ่ จารย์ก้อเข้ามาประเมิน ในส่วนกลุ่มของ เรา กลุ่มเส้นใยก้อพูดได้ดี ไม่ติดขัด คะแนนก้อดี เย่ๆๆๆๆ แอบเหนมาน่ะนะ พอเส็ดเราก้อทำการแกะบอร์ดแร้วเอารายงานไปส่งอาจารย์ที่ห้อง ส่วนเราก้อ เอาของไปเก็บบนห้อง 321 ตอนออกมาเจอเอิร์นด้วยแต่ไม่ได้พูดไรกัน ที่... เราไม่พูดกับเค้ามันดูไม่มีเหตุผลหรอก แต่ ... จะว่าไปตอนเช้าเราเจอเค้าก้อ ไม่ได้คุยกะเค้าเท่าไหร่ เพราะงานมันยุ่งๆ เร่งรีบๆมากๆ แต่จะด้วยว่าวันก่อนที่ เราเหนชื่อที่เค้าตั้งใน MSN มันทำให้เรา ไม่กล้าจะคุยกะเค้าเรยอะ รู้สึกตัวเองมัน.. แย่ๆ ไม่ใช่รู้สึกหรอก ก้อเราคงแย่จิงๆอะ แง้วๆ แต่ด้วยชื่อที่เค้าตั้งทำให้เราคิดมาก จะไม่อยากจะคิดไร พูดไร อีกเรย อะ -- พอทำงานเส็ดก้อ บ่ายสองครึ่ง มานอนที่ห้อง รอ เวลากลับบ้าน พอตอนเลิกเราก้อไปหาเค้าที่ห้อง 333 นะ มองไปที่ที่นั่งเค้าไม่เหนเค้าอยุ่ มันรุ้สึกไม่ดีมากๆอย่างบอกไม่ถูกแต่ก้อเหนเค้าประชุมกับเพื่อนหน้าห้องอะ รึเปล่า หรือแค่คุย แต่ก้อไม่อยากกวนเรยกลับไปที่ห้อง 321 เพื่อรอ หวายกะ หลาไป ประชุมตึกที่ห้องกอฟ ก้อรอสักพักใหญ่ๆ ก้อเหนเอิร์นเดินลงไปกะเพื่อน เค้าคงจะกลับแร้วไม่สนใจเราแร้ว เรารู้สึกในตอนนั้นว่า อยากกลับก้อกลับไปเรย ยังไงก้อมีเพื่อนกลับแร้วนี่ แต่มาตอนนี้เรารู้สึกว่าเราผิดจริงๆ ที่คิดแบบนั้น อ่านั่นๆ หวายกะหลาทำงานเส็ดแร้วไปประชุมตึกกัน เราก้อได้งานมาชิ้นนึง ส่วนเรื่องอื่นก้อไม่มีไรคืบหน้าสักเท่าไหร่ ตอนนั้นแอบอารมไม่ดี เรยกลับบ้านเรย เหงาๆ ไงสักอย่าง เห้อ ~ ตอนเดิน กลับบ้านนี่เอาแต่คิดโน่นนี่ แย่จัง เราไม่ใช่คนที่คิดมากไรแบบนี้สักหน่อย แต่วันนี้ มันรู้สึกไม่ดีจิงๆ พอถึงหอ เราก้อ ต่อเน็ตอะ แต่ก้อไม่กะเล่นหรอก ต่อมาเจอเอิ๊น แต่ เค้า... ดูไงไม่รุ้ ก้อไม่ได้คุยก้อไม่รุ้แต่ดูจากชื่อ MSN เราก้อทักเค้าๆๆๆ แต่เค้าก้อไม่ตอบ ตอนนั้นมันอารมไม่ดี ไหนจะเครียดเรื่องสอบเรือ่งเอิร์นก้อเรย ไปอ่านเคมีดีกว่า เพราะเราทักเค้าก้อไม่ยอมตอบ จะให้ทักสักกี่พันครั้งเค้าก้อคงไม่ ตอบ :'( ก้อเรยไปอ่านเคมีเตรียมสอบแร้วกลับมาเล่นเน็ตอีกทีก้อตอน ที่เค้่า เข้าเรียนไปแร้ว ..... เราเหนชื่อ MSN ของเค้าทำให้เรารู้สึกไม่ดียิ่งๆไปอีก โอ้ย ~ ตลอดคืนเล่นเน็ตอย่างเดียวไม่ทำไรเรย มันเครียดอะ ก้อได้แต่ทำโน่นทำนี้ จะได้ไม่คิดไรมากมาย แต่ในใจจริงๆ มันคิืดโน่นคิดนี่ จะบ้าตายอยู่แร้ว ยิ่งมาเหนที่เค้ัา โพสในบอร์ด อารมครั้งแรกที่เหนก้อได้แต่คิด เออ!!! รักแร้วทุกข์ก้อไม่้ต้องรักสิ แต่จิงๆแร้วมันเหมือนความคิดประชดๆช่วงแรกๆ แต่จิงๆแร้วลึกๆเราอยากก้อคิดว่า ถ้ามันทุกข์ก้อไม่ต้องรัก ... แต่ความรักของเราถึงมันจะมีทุกข์ถ้าเรามั่นใจ ว่าเรา จะรักเค้าตลอดไป จะยังไง มันก้อไม่ทุกข์เสียทีเดียว แต่ มันก้อแค่ความคิดเรา ไปเกี่ยว ไรกะเค้าล่ะ ความคิดแบบนั้นส่งผลให้เรากลับไปคิดว่าเราเกลียดตัวเอง เกลียดตัวเอง ใช่ !!! กรูมันเหี้ย เครียด ~ นอนไม่หลับ T.T


		~ ... กลับมาแล้นนนนน .... กลับมาอั๊บได ได้สักทีสินะ แต่ถึงจะกลับมาอั๊บได้เปนวันแรกก้อเถอะ มันก้อไม่มีไรจะอั๊บอยู่ดี ก้อที่แร้วๆ มาเอาแต่ติดโน่นติดนี่ ขี้เกียจอั๊บบ้าง แต่จะบอกว่าตลอดเวลาที่ไม่ได้อั๊บไปทำนิตยสารของ รร มา จะบอกว่า มันห่วยมาในสายตาเราอะ เพราะว่าเวลาในการทำมันน้อยมาก ลูกแก้ว ประธานชมรมมาบอกได้กระชั้นมากๆ มีเวลาทำ แค่สองอาทิตย์ทั้งหมด 100 หน้า โอ้ว แมร่งใครจะทำได้งดงามเนี่ย อีกอย่าง คนที่ทำงานจริงๆ ที่ออกแบบรูปหน้าจิงๆ มีแต่เราๆๆๆๆ คนอื่นก้อช่วยอะ อันนี้ขอบใจจริงๆ แต่จะถามว่าทำไมไม่แบ่งงาน ก้อพวกเค้าทำกันช้าจริงๆ อะแหละ พี่อรแบ่ง ให้บางคนก้อไม่ทำ ทำช้าบ้าง เพราะลูกแก้ว เร่งส่งเปนระยะๆ เราก้อเรยต้อง ทำงานในส่วนของคนอื่นๆไปก่อน จนมันทับถมๆๆๆ จนกลายเปนว่าเราเปน คนทำเองมันเกือบทั้งเล่ม เหอะๆ แต่ไงก้อตามเราก้อไม่เหนื่อยไปกะมัน สักเท่าไหร่เรย แต่ก้อนับว่าเสียเวลาไปมากเหมือนกัน ตอนนี้ก้ออยากจะ เริ่มอ่านหนังสือแร้ว รีบทำเกรดหน่อย เหอะๆ เทอมที่แร้วเน่าอย่างแรง เทอมนี้ ทำได้ดีขึ้นคงจะดีอยู่ ยิ่งวันศุกร์ก้อจะสอบเคมีแร้วอะ ยังสอนไม่จบเรย แต่ เค้าบอกเองว่าข้อสอบ สอบแค่ 30 นาที มันก้อคงไม่ยากมากหรอกมั้ง แต่ก้อจะไม่ประมาท ต้องอ่านมาดีดี วันนี้ก้อเคลียงานไปจนเรียบร้อยเกือบหมด เหนื่อยมากๆอะ เห้อ ~ พูดถึงเรื่องวันนี้อะหรอ ไม่มีไรต่างจากวันที่เราต้องไป รร ทุกวันเท่าไหร่ ที่จะต่าง คงมีตอนเย็น เราต้องทำงานวัสดุศาสตร์อยู่ที่ห้อง 321 เราคิดไปว่าวันนี้มันวันที่ เค้าต้องเรียนพิเสดอะ เรยไม่ได้ขึ้นไป 333 เรย รู้สึกผิดทีหลังตอนเห็นเค้าอะ เพราะเรานึกว่าเค้าน่าจะออกจาก รร ไป แร้ว แต่ ขอโทดจิงๆ งานของเรารีบๆมากๆ ที่วันนี้เราออกมาจากที่เค้าทำงานกัน จิงๆ แร้วเค้ายังทำงานต่อจนถึง 19.00 แต่อย่างนั้นงานส่วนของเราก้อเส็ดแร้ว แร้วเรายังมีงานต้องกลับมาทำที่หออีก อันนี้ต้องขอโทดจิงๆ เพราะวันนี้มันเร่งมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เห้อ ~ พอตอนเลิกเรียนก้อไปกะวีกะนัดกะอวบกะเอิร์น ไปกินข้าวที่สยามเซนก่อน แร้ว เราก้อแยก กะ อวบที่รถไฟฟ้า แร้วก้อแยกกะเอิร์นที่สยามเซนเตอร์ แบบว่า ก้อ ไม่อยากจะแยกจากเค้าเท่าไหร่ แต่ .. อีกฝ่ายก้อเพื่อน แร้วเค้า ก้อรอ พี่เค้าอยุ่ แร้วเค้าก้อเปนคนบอกเองว่าจะอยู่ แต่ ... แงะๆ เอ หรือ ... เออ ไม่มีไรมั้งก้อเรยแยกกะเอิร์นไปซื้อของขวัญให้ปาล์มไปกะนัดกะวี ก้อหาซื้อเสื้อได้ตัวมั้ง แร้วก้อเรยไปกิน แดรี่ควีน แร้วก้อแยกกันกลับ เราก้อ ไปซีดีแวร์เฮาส์ต่ออะ ไปดูเพลง ปรากดว่าซุ้มเพลง ฮาร์ดคอร์ แมร่งหายไปเซงมาก เรยเดินหาเพลงฟังเรื่อยแร้วกลับ กลับมาก้อเจอน้ามหวาน กะ ยี ก้อเอางานน้ามหวานมาทำ พอทำเส็ดก้อมาอั๊บไดนี่ไง


		~ ... Last Life in the Universe ... เดี๋ยวมาอั๊บนาเว้ ขอ ตัว ไปดู ลาส ไลฟ์ อิน เดอะ ยูนิเวอร์ส ก่อน ตะกี้ไปซื้อตั๋มาแหละ คนน้อยเชี่ยๆแร้ว ผิดคาดมาก ๆ ก้อดูรอบ 20.45 แหละ แหะๆ ก้อเราเปนคนชอบดูหนังดึกๆนี่นะ แต่เสียดายวันนี้เสียตั้ง 100 แนะ เพราะไม่ใช่วัน จันทร์ ถึงวัน พฤ หัส แหะ เอาเถอะๆ ตอนนี้อยุ่ที่ร้าน ที่มาบุนครองอะ ไปอ่าน คอมเม้นของเอิ๊นมา จะบอกว่า อ่านไม่รุ้เรื่องอะ แต่วันนั้นนี่แอบน้อยใจนิดๆ (ไม่รุ้ว่าจะทำไปเพื่อ) แต่ เอาเถอะๆ แง่มๆ ( ถ้าเอิร์นมาอ่าน จะบอกว่า อ่านที่ไปเม้นไว้ไม่รู้เรื่องอ่าเว้ ) EDITTED :: ขอย้อนรอยแปป ก้อแบบว่าวันนี้ตอนกลางวัน (ตั้งแต่ตื่นอะนะ) ก้อสักประมาน แปดโมงกว่า ๆ ตื่นแร้วก้ออาบน้ามแต่งตัวอะ เด๋วจะออกไปทะเล กะเพื่อน วันนี้เจอเพื่อนเก่า วง เก่า เยอะ แฮะ แต่ไม่เจอมือกีต้าเก่า ( ดีแร้วที่ไม่เจอ ถ้า เจอมีหวังวิ่งกันป่าราบ เหอะ ๆ ) ก้อไปนั่งรับลมชมวิว เหอะๆ แร้วก้อขี่จักรยาน ก้อแบบว่าวันนี้บอกไว้แร้วว่าไม่อยาก ลงทะเลเท่าไหร่ ก้อแบบว่าคนมันขี้เกียจ เพราะไหนๆ ตอนเย็นก้อรีบกลับ กทม มันเสียเวลาหลายอย่าง จะได้กลับง่ายๆ ไม่ต้องไปหาน้ามอาบ กลับบ้านจะได้แค่หยิบกระเป๋า แร้วก้อกลับ กทม เรย จากนั้นเราก้อนั่ง รถ มาจากชลบุรี 17.00 น. แร้วก้อมาที่ mbk ตะกี้ก้ออย่างที่บอกว่าจะไปดู Last life in the Universe แต่เสียดายอะ ก้อคือวันนี้อะ ก่อนที่จะเข้าไปดูหนังอะนะ ก้อเข้าเน็ตอะ เข้าที่ ร้านเน็ตที่ mbk ชั้น 7 อะแหละ (แอบแพง) เพราะคิดว่าบางทีอาจจะได้เจอ เค้าในเน็ตอีกก้อได้ เหอะๆ ก้อแบบว่าคนมันคิดถึงอะ ทำไงด้าย เอาวะๆ ทีแรก ก้อเล่นๆ ไป เชคได ดูโน่น ดูนี่ แร้วก้อมีคนมาทักว่า " คิดจะไม่ทักกันเรยใช่ไม๊ " ปรากดว่าเป็น เอิ่นเอิ๊นZz~ แหละ โอ้ย ดีใจอะ เพราะตะกี้ยังไม่เหนเค้าออนเรย ก้อแบบว่านะ เหนแต่พี่บีม อะที่ออนอยู่ เรา ก้อคุยกับเค้าสักพัก เราก้อให้เค้าไปอ่านได ที่เราอั๊บไว้นิดหน่อย ( ตรงตัวหนังสือ สีขาว ) เค้าก้อกี๊ดดดดดด อะ เหอะ ๆ แร้วก้อถามว่าเราจะไปดู last life ฯ วันนี้ หรอ เราก้อ เรย บอกว่า ใช่ๆ วันนี้ 20.45 แต่ว่านะส์ ที่จริงเอิร์นอยากไปดู แต่ว่าเราไม่รู้นี้น่าว่าเค้าจะไปดูอะ เสียดายโครสสสส จะว่าไปไม่ได้ดูหนังกะ เอิร์นมานานมากแร้ว เรื่องล่าสุดนี่รู้สึกว่า จะะะะะ ชาลี แอนเจิ้บนี่แหละ ( ท่าทางเค้าไม่ชอบด้วย แง่มๆ ) แต่ เอาน่าๆ ทำไงได้ ซื้อบัตรไปแร้วเว้ แง่มๆ อยากดูกะเอิ๊นเอิ๊นจังเรยอ่า แต่เอาเถอะ ไหนๆก้อไหน ดูคนเดียวก้อได้ฟระ เหอะๆ จะเรียกหนังเรื่องนี้ว่าเป็นหนังแนวนี้ว่าหนังไรดี ก้อยังสับสนอยุ่อะนะ ก้อเป็นหนังรักโรแมนติกอะมั้ง เริ่มเรื่อง ( อยากอ่านให้ ลากเมาส์ เอานะจ๊ะ ถ้าไม่อยาก อ่าน อยากจะไปดูก้อข้ามๆ หัวข้อนี้ไปได้เรย อิอิ ) หนังเริ่มต้นด้วย ชายหนุ่มญี่ปุ่นคนนึงนะ มาอยุ่ที่ประเทศไทย (มาทำไมวะ) อือ จากตัวหนัง ก้อพอรู้ว่าเค้าอาศัยอยู่ที่นี่นานแร้วอะ เพราะว่าบ้านของเค้า เต็มไป ด้วยหนังสือ เยอะมากๆ เรื่องก้อเริ่มที่เค้าน่ะ อยากฆ่าตัวตาย แต่ว่าเค้าไม่ได้อยาก ตายเพราะเรื่องของปกติมนุษย์ อย่างเช่น เป็นหนี้ อกหัก แต่เค้าก้อไม่รู้ว่าเค้าอยากตายทำไม (หรือว่ามีเหตุผลวะ แต่กรูจำมามั่วๆ) นั่นแหละ เค้าก้อเปนคนเหงาๆมั้งนะ วันนึงเค้าก้อได้ไปยืมหนังสือมาจากที่ทำงาน เปนเรื่อง เกี่ยวกับ จิ้งจก ผุ้เดียวดาย ในคืนนั้น เค้าก้อได้เดินมาที่สะพานแขวน ได้ มาพบกับ นิด ซึ่งทะเลาะกับพี่ แร้วพี่ไล่ลงมาจากรถ นิด ลงรถมาพบกับพระเอกที่คิดจฆ่าตัวตาย(อีกแร้ว) และ แร้วนิดก้อถูกรถชนตาย แร้วก้อมีเรื่อง..... อยู่ว่า พี่ชายของ พระเอกอะ (ชื่อไรวะเสือกลืม เคนจิมั้ง) ไปข่มขืนลูกสาวเพื่อน เรยโดนฆ่า มาฆ่าที่บ้านพระเอกอะ ซึ่งตอนนั้นพระเอกกำลังหยิบปืนจะมาฆ่าตัวตาย แร้ว คนที่ฆ่าพี่พระเอก เล็งปืนมาที่เคนจิ เคนจิเรยยิงสวนกลับไป เขาก้อจัดการกับห้องของเขาและวันรุ่งขึ้นก้อออกทำงานปกติ ในช่วงที่เค้า กำลังจะกลับ น้อย(พี่สาวนิดน่ะ) เอากระเป๋าของ เคนจิ มาคืน และขณะที่เขาสองคน กำลังจะกลับบ้าน เคนจิ ขอไปอยู่ที่บ้านของน้อยด้วย เขาสองคนก้ออยุ่ด้วยกัน เมื่อเคนจิมาอยู่ก้อได้จัดบ้าน ทำงานบ้านให้กับน้อย สนิดสนมกัน ซึ่งน้อยเองก้อขาดน้องสาวไป และกำลังจะไปญี่ปุ่น(โอซาก้าในเร็ว วันนี้ ) จะบอกว่าช่วงนี้หนังน่ารักดีอ่าาาาาาาา แร้วตอนจะจบ ก้อประมานว่า น้อยจะไปญี่ปุ่น เคนจิจะพยายามกลับไปเอา พาสปอร์ตที่บ้าน แต่มีคนมาตามฆ่า เคนจิ จากญี่ปุ่น (มาฆ่าทำไมวะ) แร้วก้อมี แฟน ของน้อยจะไปตามฆ่าเคนจิที่บ้าน พวกที่จะไปฆ่าเคนจิไปบ้านเคนจิตอนที่ เคนจิเข้าห้องน้ามอยู่ พวกยี่ปุ่นก้อเรยคิดว่า แฟนน้อยเปนเคนจิเรยฆ่าทิ้ง แต่แร้ว เคนจิยังกดชักโครกอีก มันเรยพังประตูห้องน้ามมา ปรากดว่าเคนจิหายไป ตัดมาอีกฉากนางเอกไปยี่ปุ่นแร้ว พระเอกโดนจับ(คิดว่างั้นนะ) แต่ตัดไปอีกฉาก น้อยกลับบ้านมีคนบอกว่ามีคนมาหา แต่มีกระเป๋าพระเอกวางอยู่หน้าประตู แต่ตัดมาอีกฉากพระเอกยังโดนคุมตัวอยุ่ เอ๊ะๆ ยังไงวะ งงดอกๆ งง ใครก้อได้ไปดูแร้วมาอธิบายกรูที ฮี่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ สรุปหนังเรื่องนี้ ถ้าจะไปดูเอาความโรแมนติก ไปดู ดุความเหงาของคนไปดู ดูความรักของคนต่างกันสุดขั้วไปดูซะ


		~ ... PINK NO.1 PROJECT มาว่าถึงว่าทำไมไม่มาอั๊บไดกันดีกว่า ไม่ได้อั๊บไดมาตั้งแต่วันพฤหัสอะ คือแบบว่ามัน ทำงานนิตยสารอยุ่อะ แบบว่าหนักมากๆ เหอะๆ ก้อประมาน 10 กว่าหน้า ใช้ page maker ทำอะแหะๆ ก้อนะ ถ้าออกแบบ และ มี object มาให้อะ มันก้อยังจะง่ายอยู่แต่เล่นไม่มี object มาให้ทำ ก้อต้องคิดใหม่ ทีแรกก้อต้องคิด ว่าจะทำออกแบบไง แร้วก้อต้องคิดกันอีกทีอีก ว่าจะทำยังไงให้มันออกมาเป็น อย่างที่คิด ปวดหัวดีจริง สรุป เราก้อได้แต่รีบทำงานออกมาก้อเห่ย อะ เห่ย เหมือน microsoft word แมร่ง เซ็ง ไม่เปนไรเด๋วขอไปพักผ่อน ริมทะเลที่บ้านเกิดวันอาทิตย์นี้ ละกัน แร้ววันจันทร์กับวันแม่ เราค่อยว่ากันใหม่ ตอนนี้ก้อพยายามหารูปไปก่อน แต่ว่าหายากดีจริงๆ อะแหละ ไม่ได้รูปแบบที่คิดไว้ในหัวเลย นี้ถ้ามีคนทำมาให้จะดีมากๆ เลยแหละ เหอๆ บ่นมานานแระ ถึงวันที่ไม่ได้ อั๊บเพราะเหนื่อยมาก ทำเสร็จก้อนอนเรย เพราะปกติเราจะมาอั๊บไดช่วงใกล้ๆจะนอนเดี๋ยวมาดูตัวอย่างงานที่เราทำดีกว่า อิอิ อันนี้เป็นหน้านึงเป็นคอลัมภ์เรื่องสั้น เรื่องแอบแรงอะ เหอะๆ ทีแรกพี่อรบอกว่าเรื่องนี้หน้ากลัว เราก้อจินตนาการไปซะไกล พอได้อ่านก้อไม่เหนหน้ากลัวเรย เอะๆๆๆ เอิ๊อก หรือว่า เราเปนคนที่ดูอะไรแร้วไม่ค่อยรุ้สึกวะ น่าจะเป็นอย่างหลังมากกว่า เอิ๊กๆ มาพูดถึงชีวิตวันพฤกะวันศุกร์ดีกว่า จะว่าพูดไปก้อไม่มีอะไรหรอก อย่างวันพฤหัสนี่ก้อแค่ชมรมมาเร่งงานๆๆๆๆๆ แบบ ประมานว่าวันเดียวจะให้ทำนิตยสาร เกือบร้อยหน้าให้เสร็จวันเดียว ... แม่มึงสิทำได้ (กรูคิดในใจ) แล้วเค้าก้อแบ่งงานกันอะ เราก้อได้งานที่คิดว่ายากนิดหน่อย ในเรื่องสัมภาษณ์ อ ง่าม (จารย์ฝ่ายปกครอง) เพราะโดยเนื้อหาแร้ว จัดหน้ายากมากๆ ตอนนี้ทำเป็นแบบ ลงๆไปเรื่อย font ใหญ่นะ แต่เดี๋ยวจะปรับแร้วอะ ให้เป็น สองคอลัมภ์ ให้ font มีขนาดเล็กลง เพราะมันดูความเป็นมืออาชีพมากกว่า (หรือว่าคุนเคยเหนบทสัม ภาษณ์ในนิตยสาร เป็น angsanaUPC font 16 ล่ะ มันเหมือนรายงานส่งจารย์ที่ รร มากกว่า) อย่างวันศุกร์ก้อ ไม่มีไรร๊อกก โดดเรียน โดด ร ด เพราะเหนื่อยมาก เมื่อวานปวดหัว ตื่นมาก้อจะว่าไป รร ไหว ก้อ ไหว อยุ่แต่อยากพักอยู่กับบ้านมากกว่า อะ จริงๆ นะ เอาเป็นว่าถ้าวันนี้มีเวลาจะอั๊บใหม่ ฮิ้วๆ (แต่คงไม่มาแระ เพราะเด๋วกลับบ้านที่ชลบุรี)


		~ .... CORE หนังส์.... วันนี้ไป รร ทันแหละ เปนไปได้ไงวะ กร๊าาาาาก Zz~ วันนี้ส่วนใหญ่จะไม่ได้เรียนอะ ตอนเช้าๆ ได้เรียนเคมีไปวิชามั้ง แร้วก้อมีแบบทดสอบของวิชาแนะแนว บอกได้เรยว่าทำแร้วปวดหัวมั่กๆ จิงๆนะ คำถามมันถามวกไปเวียนมาซ้ำไปๆมาๆ ทำแร้วจะบ้าตาย แต่จารย์บอกเองว่าทำแร้ว เบื่อก้อหยุดทำได้ อย่ารีบร้อนทำเพราะจะทำให้ผลคลาดเคลื่อนไปจากความจริง ที่เป็นอยุ่ของตัวเรา ~ พอเรียนช่วงเช้า ก้อไป กินข้าวกับเค้าที่ สเตจ ชีวิตวันนี้ ก้อยังวนเวียนเหมือนทุกๆวัน แต่ก้อมีความสุขกับมันไม่ได้เบื่อนะ ^^ อาจจะมีบางครั้งบางอารมที่ไม่ค่อยจะ เอนจอย เท่าไหร่ พอถึงเวลาเรียนตอนบ่าย ก้อเรียนๆหลับ วันนี้ไม่ค่อยมีวิชาน่าเรียนตอนบ่ายเท่าไหร่ ก้อได้แต่อ่านการ์ตูน วันนี้เลิกเรียนมีโปรแกรมคิดไว้แร้วหล่ะว่าจะไปไหน ที่ที่จะไปก้อที่ ม ธ น่ะ ไปดูหนัง ของคณะวรสารศาสตร์ เป็นหนังสั้นแบบที่ชมรมเรา(นิเทดสิน) กำลังจะทำขึ้นมา วันนี้ตอนเลิกเรียนก้อเรยรีบๆเดินมาที่หน้า รร เรย แร้วโทรสับหานิช โทรครั้งแรก ผู้ชายรับ ไคไม่รุ้ คุยไม่ค่อยได้ยิน เรยไม่มั่นใจว่าตะกี้กรูกดเบอถูกไม๊ ก้อเรยโทร ไปถามโอเปอเรเต้อ (กิ๊กซี่) ถามเบอนิชมาอีกที < จะว่าไปตะกี้กูก้อกดเบอที่ดอก กิ๊กซี่ให้ทำไมเจอผุ้ชายวะ > พอได้มาโทรก้อเจอนิช บอกว่าเด๋วเจอกันแร้วไปขึ้นรถ ที่ หน้าดันกิ้น พอไปถึงก้อไม่เหนเจอ = =" เดินๆไปๆมา ก้อเจอพอดี แร้วก้อขึ้น รถสาย 25 ไป ที่ ม ธ เพื่อ ไปดูหนังขอนิเทดล่ะ ไปก้อแอบช้ากว่าเวลา แต่ก้อทันดูเรื่องแรก แอบดีใจเล้กๆ เรื่องแรกเปนเรื่องของ ออมสิน เด็กชายคนหนึ่งที่ไม่สนใจเรื่องของป้า จนกระทั่งป้าทำให้ระบบชีวิตเขาเปลี่ยนไป ด้วยเรื่องที่ป้ามองว่าเป็นเรื่องสำคันกว่า (หมายถึงเล่นหวยอะนะ) ความต่างระหว่าง ความคิดของคนสองวัย เรื่องที่สองเป็นเรื่องของ shitz เรื่องนี้ไม่รู้จะบรรยายอะไรแร้ว เป็นสุดๆแห่งความ ไร้สาระสมชื่อเรื่อง ตัวเรื่องแสดงอารมขัน และการเสียดสี ดำเนินเรื่องปผ่านตัวละคอนปวดขี้ จะไปขี้บนเขาแห่งขี้ เรื่องนี้จึงมีแต่ขี้ๆ ราย ละเอียดจะให้เล่า เหอะๆ ไม่รุ้จะเล่าไร ไร้สาระสิ้นดี เรื่องที่สาม Last Giant เปนอนิเมชั่นดินน้ามมันเกี่ยวกับ ยักษ์วัดพระแก้วที่มีความรัก ~ กิ้วๆ เรื่องที่สี่ เรื่องของ ของเล่น เรื่องนี้เปนเรื่องของแม่ลูกยากจน ที่ทำงานเปนคนทำความสะอาดใน ห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง เนื้อเรื่องดำเนินแสดงถึงความยากจน และ การเปนเด็กดีของ แบ๊ง (คนเปนลูกอะ) วันหนึ่งขณะที่ แบ๊งกำลังทำความสะอาดอยุ่สังเกตเหนเดกขโมย (เปนของเล่นอะ)ของเรยแจ้งยาม ให้มาจับและแบ๊งก้อได้ เงินรางวัล แบ๊งอยากได้เงินไปซื้อของขวัญชิ้นนี้มากขนาดนำไปเขียนเปน ภาพศิลปะ จนวันนึงหัวขโมยอีกคนที่มาขโมยของชิ้นนี้มาอีก แบ๊งแอบมอง ก้อรีบแจ้งยามจับ แต่... สิ่งที่เค้าพบ หัวขโมยคนนั้นกลับเปนแม่ของเค้าเอง จากนั้นก้อมีบทวิจานจากคนทำหนังรุ่นพี่ๆ ทำให้เราได้ความรู้เกี่ยวกับการทำหนังสั้นหลายๆ อย่างมากขึ้น เหอๆ น่าสนุกดีนะ พักกินหนม ~ เรื่องที่ห้า นิพิท เรื่องนี้เปนเรื่องแต่งจากเรื่องจริง ของ เหตุการณ์ไฟไหม้ชุมชนสลัมคลองเตย ว่าเบื้องหลังจริงๆ มาจากนายทุนต้องการพื้นที่ส่วนนั้น ตัวเอกได้รับหน้าที่ให้ ไปสืบเรื่องความเป็นจริง ซึ่งเมื่อเค้า สืบไป เค้าก้อได้พบกับความจริงที่นำไปสู่การหักมุมของเนื้อเรื่อง ( ชอบเรื่องนี้มาก แสดงดีมากๆ ภาพดีมากๆ เทคนิก สุดยอด ) เรื่องที่หก next station : Last Stop เปนเรื่องเกี่ยวกับ คนสองคนที่อาศัยในอพาร์ทเมนต์เดียวกัน เนื้อเรื่องดำเนินแบบหนังรักพลอตเก่าๆ ที่ตอนแรกทั้งสองต้องไม่ถูกกัน แต่ด้วย ความใกล้ชิด การช่วยเหลือกัน ทำให้เขาสองคนเข้ากันได้ เปนอย่างดี ตอนจบ นางเอก อยากอยู่คนเดียวจึงบอกกับพระเอกว่า จะขอแยกไปอยุ่คนเดียวสักพัก หนังจบทุกเรื่อง ก้อรีบกลับมาระหว่างทาง เหนไรแดกได้เปนแดก ตั้งแต่ หมุย่าง ลูกชิ้น ไส้กรอก ข้าวผัดกระเพรา แร้วก้อนั่งรถเมล์สายไรสักสาย ผ่านแถวๆ ท่าพระจัน สนามหลวง สวยดีนะ พอมาถึงหอ แร้วก้อมาอยุ่หน้าคอมตอนนี้แหละ


		~ .... อารมณ์ไหนดีวะ ? ... วันนี้วันจันทร์ ก้อไป โรงเรียน อะดิ ไม่บอกก้อคงรุ้ว่าต้องไป รร อาจด้วยเมื่อวาน - เมื่อคืนก่อนนอนคิดไรมาก นอนไม่หลับเรย แต่วันนี้กลับไม่ง่วงแฮะ วันนี้เรียนตอนเช้าวิชาไรหว่า อ่อ เลข เคมี โครงงานอาชีพ แร้วก้อ พละ ตลอดตอนเช้าที่เรียนรู้สึกสับสนจิงๆอะ ก้อจากเรื่องคำพูดเค้าเมื่อวาน มันทำให้เราไม่กล้าเดินไปที่ห้อง 333 มันลำบากใจอะ เพราะคำพูด ของเค้าน่ะนะ ก้อหลายๆอย่างเค้าเคยบอกว่าไม่อยากให้เรายุ่งเกี่ยวกัน แร้วอย่างที่เค้าจะไปเรียนพิเศษจะขอไปด้วยเค้าก้อไม่อยากให้ไป พูดตรงๆว่าไม่อยากให้ไปกับเค้า ทำไม?? นั่นสิทำไม?? แต่ช่างเค้า เค้ามีสิทธิ์จะคิดงั้น จะหน้าด้านไปดักรอ มันก้อไม่ดี หะๆ แร้วมันยังอีกหลาย คำพูด คำพูดที่เค้าพูดตรงๆบ้าง พูดแร้ว _ _ กะ .... ให้เราเดาเล่นบ้าง ทำให้เราพาลคิดไปว่า เค้าคงไม่อยากเจอเราเท่าไหร่ ~ แต่ ... เราก้อตัดสินใจยังไง จะปล่อยไปมันก้อไม่ดีอะ แต่ก้อแอบ กัวเค้าอึดอัดอะที่เราไปหาเค้า โอ้ย เอาไงดี ก้อเรยคิดว่า วันนี้ลองดู ลองไปกินข้าวกับเค้าดู พอเราขึ้นไป เราพุดแบบไงดีอะ พูดกับเค้า ด้วยอารมณ์สับสนมากๆ ว่า จะพุดไงดี เค้ายังคิดแบบนั้นอยุ่ไม๊ เราเหนหน้าเค้าแบบประมานไม่อยากเจอเราแหละ ประมานว่า ขึ้นมาทำไมวะ !!! ไม่รุ้นะสงสัยเราเองจะคิดมากไปรึเปล่า แต่เค้าก้อบอก ว่าเด๋วเค้าต้องไปทำงาน ~ อ่าาา มันก้อพาแจ๊กคิดมากอีก แต่คิดดู ก้อ เค้าต้องไปทำงานนี่ แต่ ถึงอย่างนั้นเค้าก้อไปกินข้าวกับเรา หะๆ เราว่านะ เค้าแบบ เปลี่ยนๆไปยังไงไม่รุ้อะ ทุกวันเด๋วนี้เค้าเวลาอยู่ต่อหน้าเรา เค้าก้อแบบ ซึม + เบื่อ + เซ็ง + อึดอัด + ปวดหัว ไม่รุ้เค้าเปนแบบนี้เปล่านะ แต่เราคิดว่าเค้าเปนแบบนี้อยู่แน่ๆเรย แงๆ ทำไงดี จะพุดยังไง เค้าก้อเงียบอะ มันอึดอัดนาเว้ เปนคนที่พุดถามอยุ่ฝ่ายเดียว แต่ ... เงียบอะ เค้าเงียบ อ๊าาาก ทำไมต้องเงียบ ไม่พูดไรบ้างเรยหรอ แงๆ วันนี้รู้สึกอยากแก้ หลายๆอย่าง อย่างน้อยก้อชอบพูดเรื่องวิดยาสาด ทำให้เค้าไม่เข้าใจแร้วปวดหัว พูดเรื่องอะไรที่เค้าไม่เข้าใจจะเลิกแร้วนะ จะพยายาม จะไม่เป็นนักอธิบายอีกแระ เพราะวันนี้เค้าดูปวดหัวมั่กๆ จะด้วยเรื่องไรก้อไม่รุ้อะนะ วันนี้ทำเรื่องที่ไม่น่าให้อภัยมากๆตอนกินข้าวคือเค้าฝากซื้อน้ามแต่เรา ลืม !!! เห้ย ลืม !!! อยากตายว่ะ อยากลงไปกราบเอิ๊นตรงนั้นเรย แมร่งกรูลืมได้ไงเนี่ยยยยยยย อ๊าาาาาาาาาาาาาก ~ พอกินข้าวเส็ดเรา ก้อไปส่งเค้าที่ห้องสมุดส่วนเราก้อกลับมาที่ห้อง 321 ตามปกติ ตอนบ่ายเรียนไปด้วยความง่วงง่วงๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ พอตอนเย็น เลิกเรียน เราก้อ เกิดความคิดแบบตอนก่อนกลางวัน ~ คือ ~ เค้ายังคิดแบบวันอาทิตย์ อยุ่เปล่า เราไป นี่ จะถือว่าไปสะเหร่อไม๊ หรือไงเนี่ย หะๆ โอ้ยสับสันว้อย แต่พอขึ้นไปก้อเหนแต่กระเป๋าเค้า ทีแรกก้อคิดว่าเค้าคงไปห้องน้ามอะ แต่ก้อนั่งอ่าน open house รอ เค้าก้อไม่มาก้อเรยคิดว่า เค้าต้องอยุ่ ห้องสมุดแน่เรย ก้อเรยลงไปที่ห้องสมุดเจอพวกวีกะนัทยืนอยุ่หน้าตึก 9 อะ คุยๆกัน เค้าก้อเดินมาพอดี เรย ไป 333 ไปเอากระเป๋าเปนเพื่อนเค้าก่อน แร้วก้อเดินกลับมาหน้าตึก 9 ก้อคุยเรื่องนั้นนี้ รวมถึงเรื่อง วิ่ง 30 รอบด้วย ตกลงกันได้ ก้อเรยเดินออกหลัง รร กะ เอิ๊น กะ วี ระหว่างทางก้อซื้อ มาม่ายำไปด้วย อร่อยดี เค็มไปนิด แต่เอาวะ ไงก้ออร่อยกว่าใน รร หลายเท่า แร้วก้อแยกกะวีมา ไปสยามเซนที่ ฟู้ดเซนกับเอิ๊น ก้ออ่านหนังสือไป เค้าก้อ บอกปวดหัว เห้อ อยากปวดแทนแร้วเค้าเลิกปวดจิงๆ ถ้าปวดแทนได้คงจะดี พูดจิงนะเนี่ย วันวันนึงจะได้เหนเอิร์นยิ้มเปล่าวะ ทำไมกันเนี่ย เห้อเซง กินๆอยุ่พี่เจ ก้อมาทวงหนังสือ แร้วก้อนัทก้อมาเอากะเป๋าที่ฝากไว้ แร้วพาเพื่อน มาสะเหร่ออีกดอกมากๆ เหอๆ พอสักพักกลับๆกันไป เอิร์นก้อบอกว่า เค้าหนาวเรยชวนไปที่ดันกิ้น สักพักพี่เค้าก้อโทรมา ก้อเรยแยกออกไป ส่วนเราก้อไปซื้อเครื่องเขียนที่ร้านข้างๆ ซื้อสักพักเค้าก้อเข้าตามมาอะ ซึ้งอะ เค้าเอาร่มให้เราอะ ที่แรกเราก้อไม่รับอะ แต่ดูหน้าเค้าประมานว่า เหอๆ รับไว้ดีกว่า อะ เค้าจะได้สบายใจ ~


		~ ... ตูดหมึก ... วันเสาร์ ~ วันนี้ จิ้ง(ฝ้าย)แมร่งโทรมาหากรูแต่เช้าถามเรื่องอั๊บรูปภาพ ก้อดีเหมือนกันกรูจะได้ไม่ต้องตื่นสายไปกว่านี้ แมร่งก้อบอกว่ามันตา บวมไม่อยากออกมาสยามมาเอาเข็มเงิน เหอะๆ แร้วก้อเรยต่อเน็ตจะได้สอนมันอั๊บรุปภาพเข้าบอร์ด รร มันด้วย ออนก้อนึกจะด้ายเจอเค้าเพราะเมื่อวานไม่ได้ลากันเรย เหอะๆ แต่ก้อไม่เจอ เจอแต่จิ้ง ก้อสอนมันอั๊บรูปภาพ ตอนแรกมันก้อสมัคร แต่มันสมัครไม่ได้ เรยยกให้มั้นไป user นึงเรยเหอๆ มันก้อลองอั๊บๆดูปรากดว่าไม่ได้ ก้อเรยให้เราทำให้ มันก้อได้แฮะ ท่าทางไม่มีฝีมือ อิอิ เล่นๆไปมันก้อถามว่าเราชอบคณิตไม๊ เราก้อบอกว่าทำคะแนนได้ดี มันก้อถามว่าสนใจสอนมันไม๊ แหะ ๆ สนใจอยุ่แร้ว มันก้อบอกว่ามันอะโง่เลข มากๆ อันนี้เราก้อไม่รุ้จะทำไง จะให้สอนก้อคงรื้อกันเยอะหน่อย แต่โอเคอะ วิชาที่มันจะเอนยังไงก้อต้องใช้คณิต ก้อดีไม่แน่บางทีเราอาจฉีกแนวไปเรย อาจไปเปนอยุ่ สินปากอนกะจิ้งก้อได้ แต่ชั่งเถอะตอนนี้ยังไงก้อเพื่อเงิน เราก้อเล่นๆไปแร้วพอถึงเวลาเที่ยงก้อออกไปสยามไปเอาบัตรตูดหมึก ก้อโทรเข้าเครื่องนุ่น นุ่นก้อบอกว่าอยุ่ที่ noodle สยาม เราก้อเดินไป เดินไปก้ออยุ่คุยกะ นิช เอ๋ย มี่ แร้วก้อนุ่นพักนึงเราก้อแยกออกมา อันที่จริงก้อไม่มีที่ไปหรอก ก้อเรยเดินไปที่ cd warehouse ไปฟังเพลง ก้อไปฟัง spineshank เพลงก้อประมาน murdered dolls สับกีต้ารัวๆเร่งจังหวะ metal เร็วๆ ก้อเจ๋งดี ซาวการแต่ง การกระชากเสียง จ้อบๆ แต่ก้อไม่มีตังอะนะ พอฟังเส็ด เรยไปดูรอบหนังที่ mbk เพราะก้อคิดอยุ่ ว่าอาจจะดูหนังรอ เพราะกว่าจะได้ดูตูดหมึกก้อดึกเรย เพราะว่าแสดงตอน 19.00 น ก้อเรยไปที่ mbk ชั้นเจ็ด เดินๆไปผ่าน MC แหละ เหนเมย์อยุ่ ก้อเรยเข้าไปนั่งเปนเพื่อน เพราะวันก่อนเมย์คุยกะเราบอกว่ามีนไม่อยู่ แร้วตอนนี้เมย์ ดูอารมไม่ค่อยดี นั่งอยู่คนเดียวก้อเรยเข้าไปนั่งเปนเพื่อน เค้าก้อบ่นเรื่องมีนให้ฟัง เราเองไม่รู้จะแนะนำอะไรเพราะเราก้อไม่รู้จักเมย์กะมีนมากนักเท่าไหร่ เค้าก้อเศร้าๆนิดๆ เราก้อหาหนังสือมาอ่านเปนเพื่อนเค้า จนประมาน 14.30 นัดเพื่อน ที่ตู้ ez ไว้อะ ก้อไปหา แร้วก้อกลับมาหาเมย์ พอ 15.30 เมย์ก้อกลับบ้าน ก้อเรยเดินไปส่งครึ่งทางแร้วเราก้อไปสยามดิส ไปหาพวกวีก้อคุยๆกันที่สยามดิสพักนึง แร้วก้อไปกิน KFC กัน พอกินเส็ดก้อเกือบๆจุะทุ่มแร้วหละ ก้อเรยเดินไปสกาล่าเรย ที่สกาล่าร้อนมากๆ คนก้อเยอะ แร้วยังต้องรอเวลาแสดงอีก ก้อเรยเอา open house ที่พกมามาอ่านเรื่อง "บาราmeของพ่อมัน" เขียนโดยปราบดาหยุ่นนะ ก้ออ่านรอบสองแร้วอะนะ เนื้อเรื่องก้อประมานว่า มีชายคนนึงได้รู้จักคนๆนึงโดยบังเอิญ เค้าทราบแต่เพียงว่าชายที่เค้ารู้จักนั้นชื่อคุ่น และเมื่อสองคนได้คุยกัน เค้าก้อได้ทราบนามจิงของคุ่นว่าเค้าคือ ปราบดาหยุ่น ~ ชายสองคนก้อได้คุย กันแลกเปลี่ยนความคิดกัน ปราบดาหยุ่นก้อพูดขึ้น มาประมานว่าเค้าอยากอยู่เฉยๆ ม่ายต้องทำไรมากก้อดังได้ แร้วเค้าก้อคุยกันจน ชายคนนั้นบอกว่าเค้าชอบเขียนหนังสือ แต่ว่า เค้าน่ะเปนคนที่ไม่มีเส้นสาย เวลาส่งบทความไปตามหนังสือพิมพ์ก้อโดนตี กลับมาเพราะเค้าเปนนักเขียนสมัยใหม่ฉีกแนวๆเก่าๆอย่างสิ้นเชิง เค้าเรยตกลงกะปราบดาหยุ่นว่านี่ล่ะ เขาจะเขียนโดยใช้หน้าตาชื่อเสียง และบารมีของพ่อปราบดาหยุ่นในการเขียนหนังสือเขา โดยที่เค้าเปนคนเขียน แต่คนจะเข้าใจว่าปราบดาหยุ่นเปนคนเขียน ต่อ ปราบดาหยุ่น ก้อมีชื่อเสียง ในฐานะนักเขียนแนวใหม่ของเมืองไทยที่ขณะนี้หานักเขียนอายุน้อย แร้วประสบความสำเร็จได้น้อยมา แต่ปราบดาเอง ก้อต้องทำตัวตาม ที่ชายคนนั้นบอกต้องทำตัว สะมะถะ เพื่อรักษาภาพพจน์ของตัวเอง เขาสองคนทำแบบนี้กันทะเลาะกันบ่อยๆ ในครั้งแรกปราบดาหยุ่นเหมือน กับเปนนายของชายคนนั้นแต่ไม่เรย ชื่อเสียง ของปราบดามันอยุ่ใน บารme พ่อของเค้ากับชายคนนั้นที่คอยเขียนหนังสือให้ พอเวลาผ่านไปสักพักใหญ่ เขาสองคนก้อตกลงกันว่า จะเขียนหน้งสือเปิดโปงความจริง แต่ จะมีไคเชื่อล่ะ ก้อคงคิดว่าเปนมุกของปราบดาหยุ่น 55+ แต่เรื่องทั้งหมดก้อจบลงด้วยดีว่าาา... ยังไงชายคนนั้นก้อต้องพึ่งชื่อของปราบดา ส่วนปราบดาก้อได้คุยกับชายคนนั้นว่า ตัวเขาก้อเบื่อกับการที่เปนนักเขียน(จอมปลอม) แต่เขาก้อยังให้ชายคนนั้น ยืมชื่อปราบดาในการเขียนหนังสือต่อไป พออ่านจบ โอ้ว แถวที่ต่อเข้ารอดูตูดหมึกก้อเริ่มทะยอยเข้าไป ก้อเริ่มจากพวกบัตรที่มีที่นั่งก่อนเพราะมันจะสะดวก เพราะพวกบัตร 400 จะเปนบัตรที่นั่งตรงบันไดทางเดิน พอถึงเวลาที่บัตร 400 เดินเข้าไป พอเดินผ่านประตูเข้าไป เค้าก้อมีแจกหมอนอิง เอาไว้นอนดู หะๆ พอเราเข้าไปเรา ก้อเลือกนั่งที่นั่งแถวหน้าๆเรยตอนแรกก้อนั่งไม่ค่อยสบายหรอก แต่พอ เค้าเริ่มเลื่อนที่นั่งไปข้างหน้าอีก เราก้อได้ยึดบันไดไปเรยหนึ่งขั้น ก้อตระเตรียมนอนเรย 55+ การแสดงก้อเปิดตัวดู อะเซเดเฮ เวอเขมร ขึ้นที่หน้าจอ หน้าเวทีเพื่อ รอ โน้ตอุดม และผู้ที่ยังไม่ได้เข้ามา เพลงที่สองก้อฮาไม่แพ้กัน มี เพลงแฟนจ๋าเวอชั่นเขมรมาต่อด้วย ฮา กรั่กๆๆ พอจบการแสดงของโน้ตก้อเริ่มขึ้น ดูๆไปก้อฮาหลายมุกมากๆ เหอๆๆๆ จะเปนไงก้อรอดู วีซีดีกันนะ 55+ เพราะจำไม่ได้ว่าเค้าเล่าไรไปบ้าง เค้าก้อแสดงไปเรื่อย แต่มีอยู่อย่างนึงที่ฮามากคือเค้าตัดต่อบทพุดชูวิทย์ ที่ไปออกรายการของสรยุท มา แร้วใส่คำถามลงไป กร๊าาากZz~ ฮาโครส มีชูวิทย์ร้องเพลงแร๊บด้วย ฮามากๆ ไม่ไหวแร้ว กร๊าากZz~ จากนั้นเค้าก้อเล่าเรื่องแถมๆไปอีกสองสามเรื่อง เค้าก้อจบการแสดงไป พอจบการแสดงเราก้อเดินกลับมาที่หอ ตอนนั้นก้อ ประมาน 4 ทุ่มครึ่ง เหนจะได้เราก้อท่องเวปโน่นเวปนี่ไปเรื่อย รุ้สึกง่วงมากๆ แร้วคิดว่ามันดึกมาก แร้วเค้าคงไม่มาแร้วล่ะ ก้อเรยนอน ดีกร่า เห้อ ~


		~ .... Untitled ... อ่าวันนี้ตื่นสายอีกแระ แหะๆ ก้อขี้เกียจตื่นอะ ตื่นมาก้อมาไรท์ซีดี แร้วออกไป รอ รถเมล์ที่หน้าซอย รอ ๆ อยุ่ก้อคนมีมาสกิด ก้อนึกว่าไควะ หันไป หะ ๆ เอิ๊นนี่นา ~ แร้วก้อไป รร ด้วยกัน โดนบัตรสายไปคนล่ะใบ ~ คาบแรกเราก้อเรียน pHy แหละ แต่ไปถึงก้อไม่รุ้เพื่อนหายไปไหนกันหมด แร้วก้อเหนที่กระดาน เขียนว่าให้ไป ที่ห้อง Lab เราก้อเรยไปห้อง Lab ก้อทำการทดลองอะ ยากดี นะ ~ จากนั้นเราก้อเรียน อังกริดต่อ ก้อทำงานกลุ่มไม่ได้เรียนเรย แร้วเราก้อ ไปหาเอิ๊นคาบต่อไป ~ ก้อจะไปชมรมที่ตึก 55 ปี และเอาแผ่นซีดี ไปขายด้วย เหอะๆ อิอิ ได้มา 40 ^^ แร้วก้อไปห้องชมรมแหละ แต่ไม่มีคนอยุ่ก้อเรยคิดว่าคงมีวิทยากรมาอีกแน่ ๆ เพราะก่อนออกจากห้อง แอบ เหน ลูกแก้วแวบๆ หะๆ เรยเดินกลับไปตึก 60 ปี ใหม่อีกที ปรากดมีวิทยากรจิงด้วย ~ พี่เบีย น้อง พี่ฟลุคง่ะ หะ ๆ ไม่ดังๆ แต่เคยเหนหน้า เค้า้ก้อมาสอนเรื่องการแสดงอะ โหะๆ แมร่งกะตุ้นต่อมอยากเข้านิเทด ดีจริงๆ นิเทดน่าเรียนว่ะ ~ โอ้ยๆ กรูมาเรียนวิดไมวะ สราด ~ การสอนเค้ามีการสอนสร้างอารมโดยไม่ต้องเปนบทพูด แ่ต่เปน การนับตัวเลขแทน ~ แปลกดีไม่รุ้จะอธิบายไงนะ แต่ว่ามันเจ๋งดีัว่ะ !!! จากนั้นก้อลงมากินข้าวกะเอิ๊นอะ พอกินเสร็จก้อแยกย้ายกันกลับไปเรียน ตอนบ่ายเรียนๆเรื่อยๆ มีสอบ lab ของวัสดุศาสตร์ด้วย สนุกดี เปนคาบเรียนที่ไม่น่าเบื่อเรย lab ง่ายมาก ๆ หะ ๆ พอเรียนเส็ด ก้อกลัีบไป ประชุมตึก ฟัง นโยบาย โครงการ เพ้อฝัน ~ ไคจะว่าเราปากหมาก้อเชิญ เราว่าบางอย่างเพ้อฝัน ไร้ประโยชน์เกินไป ~ จริงๆ เสร็จแร้วก้อออกมารอหน้าห้องรอเอิ๊นประชุม พาเหรด พอเค้าออกมาก ก้ออกจากโรงเรียน ออกไปปริ้นงานเปนเพื่อนเค้า พอปริ้นเส็ดก้อไปส่งเค้า เรียน Access อะ แร้วก้อกลับมาหอ แร้วก้อทำงานไปเรื่อยๆ เพราะตอนนี้ต้องรีบ เคลียงาน ไ่ม่งั้นจะทำ pink ไม่ทัน ~ แต่ถึงอย่างนั้นก้อยังขี้เกียจ อยู่ได้ เรา ~