arr3e Story






		.. ไม่มีอะไรไม่ต้องอ่าน วันนี้ไม่มีอะไรจริงๆ ยังจะเข้ามาอ่านอีก อะไรหลายๆอย่างผ่านไปๆ ช่วงนี้รู้สึกไม่ค่อยดีกับความรักเลย แย่จัง .


		.. รักดาริ้ง ... วันนี้แหละเราพึ่้งไปจ่ายค่าโทรสับมาเอง ก้อแบบว่านะ อยากเล่นเน็ตมากๆ อะแหละ แต่ว่าค้างค่าโทรสับมาสามเดือนแร้ว มาทายกันดีกว่าว่ากี่บาท1200 หรอ 1500 หรอ 2500 หรอ หึหึ ทั้งหมด 3500 โอ้ยแม่จ้าวแพงชิบ ด้วยเหตุนี้ทำเราจนเรยล่ะ โอ้ยจนๆๆๆๆ จะมีเงินใช้ถึงสิ้นเดือนหน้าไม๊เนี่ย ตายแน่ หาตังอย่างด่วนล่ะงานนี้ หายไปหลายวันความทรงจำก้อหายไปด้วยก้อช่วงนี้พึ่งสอบเส็ดน่ะ มันก้อไม่มีไรให้เล่าเท่าไหร่หรอก งานก้อไม่ค่อยมี อิอิ พูดถึงงาน รู้สึกว่ายังไม่ได้ทำงานตึกเรยว่ะ เด๋วพุ่งนี้ต้องรีบไปซื้อกาวอีกแระ โอ้ยว่าจะไม่ออกจากหอไปแร้วนะต้องออกไปซื้อกาวอีกหรอแย่จิงๆ btw!! วันนี้ทำไรมั่งว่า จะว่าไปตื่นก้อสายจ่ายค่าโทรสับแร้วก้อไปหาเอิ๊นที่ access ก้อกะเงินไปคืน เค้าบ้างแหละมันเกรงใจมั่กๆ แต่ดูตังในกระเป๋าก้อนะส์ เอาน่าๆ แต่ เอิ๊น บอกยังไม่ต้องคืนก้อได้ อ่ะๆๆๆ ไงดี อ่าแร้วแต่ละกัน เราเองก้อแทบไม่มีจะกินอยู่แร้วด้วย เราเรยเดินไปส่งเค้าที่ป้ายรถเมล ์น่ะที่หน้าสยาม ก้อรอสักพักคุยๆไปเรื่อยๆ เค้าก้อขึ้นรถไป จากนั้นเราก้อไปซื้อนมกับขนมปังมากินสักครู่ โทรสับหาไอ้วี มันบอกว่า มันไม่ไปดูหนังกะโต้งแร้ว เราก้อเรยกลับบ้านเพราะวันนี้ ี้ี้คงไม่มีไรทำแร้วล่ะกลับไปทำหน้าเวปต่อให้ เสร็จดีกว่า รอเวลา อั๊บโหลด ตอนบ่ายสาม เพราะว่าเค้าบอกว่าโทรสับ จะใช้ได้ตอนบ่ายสามโมง ... เราก้อได้แต่รออะนะ รอๆๆๆๆ จนมันต่อเน็ตได้ดีใจมากๆ 55+ เราก้อ upload ไฟล์ต่างๆแก้ไปแก้มาจนลงตัวเปน www.thai.net/rdmmania หึหึ จนมันลงตัวจนได้ แต่ไม่รุ้ว่าเวปนี้จะไปรุ่งหรือไม่อะนะ ครับ ก้อหวังว่ามันคงจะมีคนเข้าบ้าง ล่ะน่านะๆ เด๋วไปโปรโมตตามบอร์ด รร อื่นต่อละกัน คงจะมีคนเข้าเยอะ ทำไปก้อคิดถึงเอิ๊นไป โหะ ๆ ตอนนี้เค้าคงเรียนอยุ่ เมื่อไหร่เค้าจะมาออนน้า พอตอนดึกๆ เค้าก้อออนแหละก้อได้คุยโน่นนี่ไปเรื่อย จนตอนนี้เค้าหายไปแร้วหล่ะ หายไปหนาาาาาาาาาาาาาาาาาย เนี่ย ไม่ยอมตอบบอร์ดเรย แย่จัง ออน msn ก้อไม่ได้ เหอะๆๆๆๆๆๆๆ เอาเหอะ ยังไงเค้าคงได้พักผ่อนแระ ก้อดี หลับให้สบายฝันถึง แจกแจ๊ก บ้างนะ


		.. ต่อจากเมื่อวาน ต่อจากเมื่อวาน เราคุยกะเค้าจนเช้าเรยอะ ก้อยังไม่รู้เรื่องกันสักที เราก้อคงตายไปกะความสงสัยตลอดไป แต่ไม่เปนไรอันนี้ไม่สำคันเท่า ความรู้สึกเค้าหรอก วอนให้พรที่ให้เทอปิ๊งปั๊งซะทีสิ เรากะเค้าคุยกันด้วยถ้อยคำที่รุนแรงในบางครั้ง จนเข้าพูดประโยคนึง พูดแร้วออฟไปเรย เรานี่ ....ทำตัวไม่ถูกเรย อยากจะออฟไลน์แร้วโทรไปที่ pct เค้าเดี๋ยวนั้นเรย แต่อีกใจ เค้าอาจจะกลับมาใหม่ เห้ยทำไงดีลังเล ๆ แระด้วยการที่ลังเลเค้าก้อกลับมา บางทีเราคุยกะเ้ค้าด้วยอารม บางทีก้อเหตุผล บางทีก้อ ความรู้สึก ทั้งหมด มันทำให้ทุกอย่างดีขึ้นรึเปล่านะ แต่เรามั่นใจ สำหรับเราที่ได้คุยกะเค้ามันดีขึ้นไม่ได้แย่ลงไปเรย และสิ่งที่เรากังวลเค้าได้บอกกับเรามาแร้ว สิ่้งสุดท้ายที่เราต้องการ คือพรที่เราให้กลับเทอ ... ยังไม่เหนผลเรย แงๆ เมื่อไหร่กันนะ เราเรยจบการพุดคุยด้วยการเอาการสอบไว้ก่อน ให้เค้าเลิกคิดมาก แร้วหลังซัมเราจะมาเริ่มกันใหม่น้าาาาาาา ~ เค้าเข้าใจแบบที่เราเข้าใจปะวะเนี่ย วันนี้ไม่ได้นอนเรยได้นอนอีกทีช่วง 9 - 11 น อะ เพราะอ่านไม่ไหวจิงๆ นอนด้วยอาการสับสนไม่เลิกท่าทางอารมติดพันแหนะๆ ก้อกะไปอ่านหนังสือไกลๆแต่สังขารไม่ให้ลุกไปไหนไ่ม่ได้เรยปวดหลังมากๆ จิงๆก้อลุกได้แหละแต่มันปวดๆ นอนอ่านหนังสืออยู่กลับบ้านดีกว่า ก้ออ่านๆไปก้อเบื่อก้อทำโจทย์ก้อเล่นเน็ตบ้างแต่ว่าไม่อยากเล่นเยอะ พอๆ คุมตัวเองได้นิดหน่อย ~ แต่ถ้าได้เล่นเกมคอมเหอๆยากจะคุม เอาเถอะวันนี้ก้ออ่านหนังสือได้อย่างที่ใจนึกไว้ แม้เวลาอ่าน มันจะยังหวนให้คิดถึงเรื่องเมื่อคืน ถึงคำพูดเค้าบางคำ ถึงคำพูดเราบางคำ ถึงการกระทำบางอย่างของเราไม่น่าำทำไปเรย แต่เราสันยากับเค้าแร้ว ว่าจะไม่คุยเรื่องนี้อีก รวมถึงเค้าด้วย ถ้าเค้ายังกลับมาคิดแร้วพูดอีก เราจะไม่พูดกับเค้าตลอดวันนั้นอีก ~ (อิแจ๊กทำไม่ได้หรอก) วันนี้ดึก ๆ ไปดูหนังมาแหละทนกิเลสตนเองไม่ไหวแต่ก้อเอาพุดสาดกะเลข ไปอ่านด้วย รอ เวลาหนังเข้า 23.00 ก้ออ่านๆขีดๆไปแต่งนิทานพุดสาดสะหนาด้วย เปนการช่วยจำเหอๆ อยากจะเล่าแต่ตอนนี้ง่วงแร้ว มาเล่าเรื่องหนังที่ไปดูมาดีกว่า ไอ้หนังเรื่องเนี้ยเราอ่าน preview มาจากหนังสือภาพยนตร์สักเล่ม มันทำเราจินตนาการไปถึงเกม ไบโอฮาสสาด ประมานว่า ต่อสู้ผีดิบ แร้วถูกฆ่า กลายเปนผีดิบทีล่ะคนไรปะมานนั้น ก้อมัน preview แบบนั้นจิงๆ แต่ถ้าอยากรู้เรื่องคร่าวของหนังเรื่องนี้ก้อไปเวปนี้เรย http://www.yimsiam.com/club/board/topicRead.asp?wbID=triamudom&id=047664 พี่กันอธิบายไว้ได้ใช้ได้เรย จะบอกว่าชอบหนังเรื่องนี้มาก มันจะอาดดูไม่สนุกสนานไม่เร้าใจอะไร ไอ้ทีแรกก้อนึกว่าเนี่ยหนัง ผีดิบ แอคชั่น แต่จิงๆมันเปนหนังดราม่า แร้วที่สำคันเปนหนังของอังกริดด้วยล่ะ น้อยเรื่องจิงๆที่จะมาประสบความสำเร็จแร้วนำมาฉายในไทยได้ เนื้อหาของเรื่องมันชวนให้เราคิดถึงความคิดมนุษย์ การเอาตัวรอด ความเหงา ความรัก ความกลัว ความบ้าคลั่ง ~ ไม่เสียดายจิงๆที่เอาเวลาอ่านหนังสือไปนั่งดู แต่ก้อนะจะพยายามตื่นเช้ากว่าเดิม ทดแทนเวลาที่เสียไปกะการดูหนังวันนี้ ยกให้เปนหนังที่ชอบที่สุดในหลายๆเดือนที่ผ่านมาเรยล่ะ ที่สำคัญถ้าคุนชอบกล้อง ชอบการถ่ายถาพ หนังเรื่องนี้มีมุมกล้องสารพัดที่สุดแสนจะมีความเปนศิลปะตลอดเรื่อง ตอนนี้ง่วงมาก ๆ ก้อไม่เชิงง่วงหรอก มันเปนแบบเหนื่อยๆเพลียๆอะ วันนี้แค่นี้ละกันไปนอนแระ


		........Zz~ วันนี้เราตื่นกี่โมงกันนะ แต่ก้อสาย ๆ มั่ก 9 โมงกว่าแหนะ ตื่นมาคิดเลขนิดหน่อยอะ ก้อทำไปสักพัก พอ 11 โมงก้อเปิดคอมแร้ว ชั่งไม่มีความอดทนเอาเสียเรย เปิดคอมก้อต้องต่อเน็ตก้อต้อง ออน msn เจอเค้าแหละ กะ ชื่อ msn บาดใจของเค้า บาดลึกบาดนานบาดตา บาดอารม เปนแผลใจ งี่ ๆ ๆ อ๊าาาาก ~ เราทักเค้าก้อไม่ตอบ แง ๆ ๆ ทำไงดี มืดแปดด้าน เราเรยเปลี่ยนชื่อมั่ง (จำไม่ได้ว่าเปลี่ยนว่าไร) เค้าก้อเปลี่ยนอีกที (เปนไรจำไม่ได้) แต่บอกได้ว่าชื่อที่เค้าเปลี่ยนอีกที ก้อ .... นั่นแหละ แงๆ ประมานว่าตั้งว่า สักวันเราจะรู้เอง แร้วสักพักเค้าก้อเปลี่ยนมาเปนอีกชื่อน่ะ เค้าก้อเริ่มตอบเราแร้วล่ะ ^^ เราก้อคุยกับเค้า พยายาม(อย่างมาก) ที่จะถามในเรื่องที่เค้าไม่สบายใจเรากลับได้ คำตอบมา แค่คำว่า dont ask me ~ ไรประมานนี้ จึ้กๆๆๆ อ้อออออออยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย ~~ ก้อคุยกันดูปกติดี แต่เค้าน่ะอ่านเลขไม่รุ้เรื่อง (ไม่รู้เค้าบอกงี้) ก้อเรยอาสา จะออกไปสอน แต่ ก้อ ได้คำตอบว่า ' ไม่ต้อง ขอบคุณ ' วันนี้เหนคำนี้เปน 10 รอบได้มั้ง หน้าเสีย 10 รอบได้ - -" ง่ะ ๆ เค้าก้อเปนห่วง เรานี่(หรือเปล่า) ที่บอกว่า แจ๊กยังมีอย่างอื่นต้องอ่านอีก ~ ถ้าเปนแบบนั้นก้อขอบใจนะ แต่กับคำพูดนี้ เรากลับคิดมาก ไปคิดอีกอย่างนึง ที่ไม่ดีเรย เราคงมองโลกในแง่ร้ายเกินไป(มั้ง) อ่าาา ก้ออารมเราล่ะมั้ง เรยพาเราไปคิด "แบบนั้นได้" แร้วเค้าก้อเข้าไปเปิดได เราแร้วก้อ แบบ ไม่อยากให้คนที่เค้าคลิกชื่อ เอิร์น ลิ้งไปไดอารี่ของเค้า เพราะว่า เค้าไม่ได้เขียนมันอีกแร้ว ไรเงี้ย เค้าก้อเข้ามาถามเราเรื่อง เนี่ย เราจะปิดไดของเราได้ไง ด้วยอารมนี้เรยเว้ย จะปิดได เห้ย ~ หรือว่าเค้าจะ ....... ไม่หรอก ไม่ๆ ๆๆ อย่าคิดมากดิแจ๊ก งี่ ๆ น้อยใจอย่างแรงว่ะ(มึงมีสิดด้วยหรอไอ้แจ๊กเอ้ย) เราขอโทดนะที่เราบอกว่าเราไม่ได้ประชดอะกับคำพูดนั้นที่จิงเราประชดล่ะ ~~ ขอโทดที่ต้องโกหกไปแบบนั้น สักพักเค้าก้อจะไปเตรียมอ่า แร้วเค้าก้อ ออฟไป บอกว่า อาจจะกลับมาใหม่ ระหว่างนี้กับตอนสาย ๆ เราขอบใจ มี่ กะ เอ๋ มาก ๆ ที่เปนเพื่อนเรา คอยพูดคุยกับเรานะ อิอิ มันดูเหมือนไม่ทำให้เรารู้สึกดีแต่จิง ๆ มันก้อดีมากๆๆๆ ขึ้น นั่นไงเค้ามาแร้วล่ะ มาแร้วววววววววววววววว แต่คุยได้แปปเดียวคอมเราบึ้มอะ เรย รีสตาร์ด ดูก่อน ปรากดว่า นะส์ คอมเจ๊งๆๆๆๆๆ เรยรีบคว้ากุนแจห้องกับเงินออกไปโดยไม่รีรออันไดเรย รอ ลิฟ ก้อไม่รอ เดินลงบันไดตรงไปร้านเน็ต ไปนั่งอยุ่เครื่องนึงเล่น msn ไม่ได้ โอ้ยยย ชีวิต เรยไปเล่นอีกเครื่อง นั่นไงเล่นได้สักที แต่เค้าก้อยังไม่มาอะ อ่าา ไม่เปนไร รอ ๆ ๆ ๆ ๆ รอนานนมาก ๆ พอเค้ามา เราดีใจมาก ๆ เรย เราก้อยังไม่เลิกที่จะสะเหร่อถามเค้าเรื่องนั้นนะ ก้อคนมันอยากรู้นี่หว่าาาาาาาาาาา ทำไงได้ มันอึดอัดนะ เอาเถอะๆ ไม่พูดเรื่องนี้ดีกว่าาาา เรากะเค้าก้อคุย ๆ กันไป เรื่อยๆ อารมเค้าแลขึ้นๆลงๆจังตามความคิดเรา เห้ออออ น้ามมตาคลอหน้าคอมอีกแร้วเว้ เจอไปหลายคำพูดที่โดนฝังลึกจิตใจ โอ้ยยยยยยยยยยย ทำจายยยยย ๆๆๆๆๆ ที่นี่มันร้านเน็ตนะ ไม่ใช่ที่ 6 3 8 นะอ้ายแจ๊ก อ่าา ๆๆๆๆ งื่อๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เอาเถอะ ๆ อย่างน้อยยังมีคำพูดสุดท้ายที่เค้าพูดกับเราทำให้เรา เหมือนเกิดใหม่ ~ (ขนาดนั้นเรยหรอวะไอ้แจ๊ก ฮี่ๆ) พอเค้าออฟเราก้อออกจากร้านไปเรยแร้วกลับไปแก้คอมที่ห้องไอ้ทีแรกมันก้อแก้ได้ดีอยู่หรอก อือ เราก้อเรยกลับไปอ่านเลข อ่านสักพักก้อง่วงนอนเอามาก ๆ เรยหลับไป ระหว่างนอนมีไคโทรมาไม่รุ้หลายรอบไม่พูด ดูจากลักษณะเหมือนโทรสับไม่ได้ล๊อกแร้วปุ่มไปโดนของในกระเป๋าแบบนั้นอะ ก้อคอยฟังเสียงแต่ก้อไม่รุ้ว่าไค แร้วก้อมี โทรสับจากป้าชี สองสามครั้ง เปนธุระของพี่น่ะ ไม่เอามาเขียนบนไดละกัน อิอิ แร้วพอตื่นมาก้อเปิดคอม เห้ย เห้ย เห้ย เจ๊งอีกแร้วหรอวะ ก้อ restart กันเปน 10 ตลบก้อไม่หาย ลง driver ก้อไม่หาย remove ลงใหม่ก้อไม่หาย เราเรยตัดสินใจ แกะกล่องเคสออกมาถอด hd ware ที่มีปันหาแร้วใส่เข้าไปใหม่ แร้ว รีสตาร์ด โอ้ ให้ตายสิ มันใช้ได้ ดีใจกะเราหน่อยดิ อิอิ ใช้ได้ เราก้อต่อเน็ต อิอิ ติดแร้ว ๆ ก้อเปิดเวปที่มันมีข้อสอบเลขเตรียมแร้วก้อทำหน้าจอคอม ที่ออนที่กะหาเพื่อนช่วยคิดแต่ให้ตายสิเพื่อนตอนที่ออนไหงมีแต่ สินยี่ กะสินเยอรมัน และสินคำนวน โอ้ย ~เราก้อเรยนั่งทำอยู่คนเดียวทำได้บ้างไม่ได้บ้าง ข้อสอบ sum เก่านี่โหดดีจิงๆทำไปมันไปปวดหัวไป หึหึ แร้วก้อเบื่อะ เรยมานั่งเล่นเฉย ๆ ก้อได้คุยกะน้องแฟงไปเรื่อย ๆ กะ ก้วยอะ คนออนน้อย พอดึก ก้วยก้อให้เรามาแก้โลโก้ให้ แก้ ๆ อยุ่พอเส็ด เห้ย เอิร์น ออน ตะลึงมาก มาได้ไง นี่ก้อเกือบตีสองแร้ว เค้ามาพร้อมกับชื่อ msn ที่เราแร้วเราดีใจมาก ๆ แต่พอเค้าเปลี่ยนเปนชื่อที่ สอง สาม มันทำให้เรารู้สึกไปอีกแบบเรยล่ะ เห้อ ~ เครียด แต่ก้อเอาเถอะ หาไรแก้เครียดทำละกัน แระตอนนี้ ตี 5 แร้วเรายังไม่ง่วงเรย พุ่งนี้ตายแน่ งี่ ๆ เอาล่ะ ได คงพอแค่นี้แหละ พุ่งนี้ต่อใหม่


		.. สอบ ยาก ว่ะ โง่ จัง กู ข้อสอบยากมากมายก่ายกอง ทำม่ายด้าาาย จากวันก่อนสอบอะ คุย msn กะ เอิร์น เค้าก้อ อารมไม่ดีมาก ๆ พูดไปก้อเหมือนโกหก ว่ะ เราเปนห่วงเค้าว่ะ เห้ย เปนไรไป ไอ้เรา ก้อไม่อยากจะถาม ถามไป ดูเหมือนเซ้าซี้น่ารำคาน เอาวะ ไม่ถามๆ เด๋วดู ๆ ไป เราคงจะรู้ไรบางอย่างไป เอง แหละ ก้อคุยกะเค้าปกติ (รึเปล่า??) แต่ที่แน่ ๆ ระหว่างเดินไปสยาม พูดคุยกันน้อยประโยคมาก น้อยมาก ๆ เงียบมาก ๆ แต่ในหัวสมองเรามันไ่ม่เงียบเรย ความคิดมากมายมันปะโคมเข้ามา โน่น ๆ นี่ ๆ แร้วก้อแยกกะเค้าที่หน้าสยามดิสคัฟเวอรี่ กะ เอาเคมีไปอ่านหน้าตู้ ez แต่ ตู้ปิดว่ะ เรยเดินมา ดู เพลงที่ cd warehouse ก้อได้รู้จักวงใหม่ๆ ก้อเรยเดินลงมา กะหาไรกิน เลยไป food cent ของหยาม ก้อเหนเอิร์นอยุ่กับพี่ ^^ เหนแวบนึงแหละ เรยเดินออกมา .. เคยได้ยินชื่อเสียงมา แต่ก้อพึ่งได้เหนขายที่ cd warehouse เรยไปโดเรมี โดยจดชื่อให้เค้าจะซื้อเทป แต่เค้าบอกมีขายแต่ CD แป่ว ~ อดฟังเรยกรู ก้อเรย กลับมาหอ อ่า ต่อเน็ต ทำโน่นทำนี่ คุยโน่นคุยนี่ แต่ก้อเครียดอ่า ในใจมันปั่นป่วน เครียด ๆ ๆ จนน้ำาตามันไหลออกมา เอาเถอะ ช่างมัน ~ ช่างมันก้อได้ ~ อ่านหนังสือหน่อย ~


		.. สับสน สับสน สับสน สับสน วันนี้กลับ มา กทม กลับมาต่อเน็ต คงไม่เจอดาริ้งอ่ามั้ง เค้าคงอ่านหนังสืออยุ่ แต่ไม่เว่ย นั่นไงเค้าออน ~ คุยกะเค้า เค้าอารมไม่ดี ชื่อ msn ก้อน่ากัว เหนแร้วกัว กัว กัว กัว กัว กัว กัว กัว กัว กัว แระก้อกัว ตัวร้อนผ่าวไปหมด คุยไปสักพักเค้าก้อบอกเด๋วไปอ่านหนังสือแร้ว ตอนนั้นเราก้อเคียด ๆ ปวดหัวนิดหน่อยเจอเข้าไป เครียดหนัก เราไปทำไรหว่า แง ๆ เราไปทำไร เราไปทำไร เราไปทำไร เราไปทำไร เราไปทำไร เราไปทำไร เราไปทำไร เราไปทำไร เราไปทำไร เราไปทำไร เราไปทำไร เราไปทำไร เราไปทำไร เราไปทำไร เราไปทำไร เราไปทำไร เราไปทำไร เราไปทำไร เราไปทำไร เราไปทำไร เราไปทำไร เราไปทำไร เราไปทำไร เราไปทำไร เราไปทำไร เราไปทำไร เราไปทำไร เราไปทำไร เราไปทำไร เราไปทำไร เราไปทำไร เราไปทำไร เราไปทำไร เราไปทำไร ในหัวเรา และหัวใจเรามีแค่นี้ เห้ย แย่ แย่ แย่ แย่ ตาย ๆ ๆ เศร้า คำพวก ๆ นี้เวียนวนอยุ่ในหัว แร้วเราก้อเลยออกไปเล่น ez อะ เพราะเปนสิ่งนึงที่เราแก้เครียดได้ ก้อเรยออกไปอ่านหนังสือ ที่ mbk ก่อนไปก่อตั้งกระทู้เอาไว้ แร้วก้อออกไปอ่านได้สักพัก ก้อกลับมาที่หอ ต่อเน็ต ก้อลอง msn 6 วู้วๆ เล่นได้แร้วแฮะ ก้อเล่นๆไปปกติ ไปเปิดกระทู้ที่ตั้งไว้ก่อนไป เหนแร้วเศร้ามาก แร้วไหนจะเมวนรก เศร้าซ้ำสอง พอเปิด msn ดูชื่อเค้าในเมวเค้า โอ้ย โครสเศร้า สับสน งงงวย เศร้า สับสน งงงวย เศร้า สับสน งงงวย เศร้า สับสน งงงวย เศร้า สับสน งงงวย เศร้า สับสน งงงวย เศร้า สับสน งงงวย เศร้า แระที่สำคัน กัวกัวกัวกัวกัวกัวกัวกัวกัวกัวกัวกัวกัวกัวกัวกัวกัวกัวกัวกัวกัว กัวกัวกัวกัวกัวกัวกัวกัวกัวกัวกัวกัวกัวกัวกัวกัวกัวกัวกัวกัวกัวกัว กัวกัวกัวกัวกัวกัวกัวกัวกัวกัวกัวกัวกัวกัวกัวกัวกัวกัวกัวกัวกัวกัว ที่เค้าทำแบบนี้เค้าต้องโกดเรามาก ๆ ถึงขนาด เลิกใช้ ~ZzUgLybOy ไม่รุ้นะตอนนี้เศร้ามาก มันเหมือนกะว่า เราจะกลับมาไม่ได้เหมือนเดิืม หรือเปล่า???? หรือเปล่า???? หรือเปล่า???? หรือเปล่า???? หรือเปล่า???? หรือเปล่า???? หรือเปล่า???? หรือเปล่า???? แร้วตอนนี้เค้าเหมือนเดิม หรือไม่เหมือนเดิม หรือพุ่งนี้จะเหมือนเดิม แต่ตอนนี้ไม่เหมือนเดิม แร้วตอนนี้ เหมือนเดิม พุ่งนี้ก้อคงเหมือนเดิม แร้วตอนนี้เค้าเหมือนเดิมไหม ไคจะยืนยันได้น้าว่า เค้ายังเหมือนเดิม แร้วพุ่งนี้จะเข้าไปหาเค้า เค้าจะคุยด้วยไม๊ แร้วจะเข้าไปหาเข้ายังไง ก้อเรากัว แร้วเค้าจะไม่หนีไปไหนหรอ แง ๆ แร้วเราจะคุยยังไง เค้าไปรู้อะไรมา ไคบอกอะไรเค้า เรื่องอะไร งง ไม่รู้ เราไม่ได้ทำไรผิด หรือว่าผิด?? หรือว่าผิด?? หรือว่าผิด?? หรือว่าผิด?? หรือว่าผิด?? หรือว่าผิด?? หรือว่าผิด?? หรือว่าผิด?? หรือว่าผิด?? หรือว่าผิด?? หรือว่าผิด?? หรือว่าผิด?? หรือว่าผิด?? หรือว่าผิด?? หรือว่าผิด?? ผิดอะไร บอกเราหน่อย พุ่งนี้ต้องคุยให้รู้เรื่อง บางทีพุ่งนี้อาจไม่มี แจกแจ๊กZz~ เอิ่นเอิ๊นZz~ อีกก้อได้ หรือว่าจิงๆมันไม่มีตั้งแต่วันนี้แร้วนะ ?? ยังไงกันแน่สับสนจิงๆ ตอนนี้ปรึกษากะคนใน msn ก้อมีแ่ต่คนบอกให้คุยให้รู้เรื่องอย่างเดียว เค้าจะยอมคุยกะเรามะเนี่ย วันพุ่งนี้คงไปฝากจดหมายไว้ให้เค้ารอ ที่ห้องสอบ แร้วเค้าจะยอมรอ เราไม๊ ถ้าเค้าไม่ียอมรอล่ะ ถ้าเค้ารอ แร้วเราจะพูดอะไร แร้วเราจะทำไรไงดี เราเลวอะไร เราทำผิดอะไร เห้ย เราทำผิดไรวะ ไคก้อได้บอกเราที เห้ย บอกกูที บอกกูที บอกกูที บอกกูที บอกกูที บอกกูที บอกกูที บอกกูที บอกกูที บอกกูที บอกกูที บอกกูที บอกกูที บอกกูที บอกกูที บอกกูที บอกกูที บอกกูที บอกกูที บอกกูที บอกกูที บอกกูที บอกกูที บอกกูที บอกกูที บอกกูที บอกกูที บอกกูที บอกกูที บอกกูที บอกกูที บอกกูที บอกกูที บอกกูที บอกกูที แร้วเกิดเปนเรื่องจิง เราเคยทำไรไม่ดีร้ายแรงไว้ขนาดนั้นเรยหรอ สักวันเค้าจะ หายโกดเราไม๊ เค้าหายโกดเราแร้วทุกอย่าง ทุกวันที่ผ่านมาจะเปนอย่างวันวานไม๊ กัว กัว กัว กัวไปหมดทุกอย่าง เหงา ๆ เห้อ ความรักหนึ่งเดียวที่เรามีจะหายไปไม๊ เราก้อได้แต่ภาวนาให้มันดี ให้ทุกอย่างเหมือนเดิม แต่ ~!!~ ถ้าเค้าจะไม่ให้อภ้ยเราก้อ ... คงต้องทำใจ มันเปนสิ่งที่เค้าเลือก เค้าเลือกแร้วสบายใจนี่ ๆ ม่าายงั้นจะเลือกทำไม ทุกอย่่างมันอยุ่ที่เค้าสินะ เอาล่ะ เราจะบอกความจิง ว่าเรารัก คนอื่นนอกจากเอิร์น และเก็บเปนความลับมานาน เค้าคนนั้น คือ เอิร์น คือ แพนด้า คือ เอิ่นเอิ๊น คือ butterflypuff คือ ~ZZzzEaRnzzZZ~ คือ EaRnZz~ คือ diary argard เห้อกลุ้มดี ๆ กลุ้มจัง กลุ้มมาก ๆ เค้าโกดเราแค่ไหนนะ เราทำไรให้เค้า โอ้ยเขียนได วนไปเวียนมา ไม่เหลือความเปนไดแร้ว พุ่งนี้ต้องเจอกับไรบ้าง ก้อต้อง สู้กับมันให้จงได้ ฮี่ ๆ ทุกอย่าง มันกลับเปน 0 ได้ แต่ก้อไม่อยาก ทำให้เปน 0 แง ๆ what should i do


		.. อั๊บสามวันรวด ไวันนี้มาอั๊บสามวันรวด แต่แบบ ฉบับย่อ ๆ เพราะ มันไม่ค่อยมีไรปาทับใจอะไรเท่าไหร่ิ วันที่ 9 กค วันพุธสีเขียว ~ เมื่อก่อนไม่เคยชอบวันพุธ เพราะต้องแต่งลูกเสือ พอ ตอน ม 4 ชอบวันพุธ เหอ ๆ เรียน ร ด ตอนบ่าย สบาย ~ พอ ตอนนี้ ม 5 รุ้สึกไงกะวันพุธดีหว่าาา ~ คือว่า จำไม่ได้อะนะ ว่าเกิดไรขึ้นบ้าง แต่วันพุธที่ผ่านมาเนี่ยก้อปกติดี ไม่มีไรจะเล่าให้ฟังเท่าไหร่ ยังจำตารางสอนวันพุธไม่ได้เรย ด้วยซ้ำไป 55+ ที่ว่าแตกต่างก้อคงเปน วันนี้มีสอบเศรษฐศาสตร์ ตอนเย็นก้อไปอ่านหนังสือกะดาริ้ง วันที่ 10 กค วันพฤหัสสีส้ม ~ สองคาบแรกฟิสิกส์โอ้ว หนุกหนาน คาบชมรมมีวิทยากรมาบรรยายเรื่องหนัง แต่ว่าเค้ามาสาย เราเรยไม่รอ เรยหนีไปกินข้าว กะ ดาริ้ง ที่เก่า เจอ ออม อีกแร้ว เจอให้ได้ทุกวันสิน่า ตอนบ่ายก้อนะ เรียน กะ อ วราภรณ์สามคาบ เรียนกันจนเบื่อหน้า กันไปข้างนึงเรย กรั่ก ๆ พอเลิกเรียน ตอนเย็นก้อไปอ่านหนังสือกะดาริ้ง วันที่ 11 กค วันศุกร์สีฟ้าาาา ~ วันนี้ตื่นมาเพื่อเรียนสามคาบ และเป็นวันเดียวที่มา ทันเข้าแถวที่ห้องตอนเช้าาาา มหัศจรรย์ ดีจิง เรียนสาบคาบ ผ่านไปได้ด้วยดี ฮี่ ๆ เลข สตีฟ ไทย อิอิ เรียนเสดก้อรีบเก็บของอะเพราะ เด๋วจะถึงวันสอบแร้วต้องเอาหนังสือกลับบ้านให้หมด พอเก็บเสด ก้อ เอาสมุด ใส่ ล็อกเก้อ ต่อ เหอ ๆ สบายจิง กระเป๋าใหญ่มากเรย แร้วก้อขึ้นไป 333 ไปหาเค้า ก้อจะไป ร ด เรยไป ลาสักหน่อย ดาริ้งแสนดีอีกแร้วอะ ~!!~ เค้าเอากับข้าวมาให้เราถุงใหญ่เรย แร้วยังบอกว่าจะเอามาฝาก ไว้ที่หอเราก่อนเพราะเราต้องไปเรียน ร ด ถือลำบาก คืออยากจะบอกว่าาา เกรงใจ แต่ เทอคงไม่อยากให้พูด เหอ ๆ แต่เกรงใจ จิง ๆ นะ มาก ๆ ด้วย แต่ก้อ ขอบคุณมาก ๆ กับ ทุกอย่างที่ให้มา ที่เคยทำให้ อิอิ (เริ่มนอกเรื่องอะดิเนี่ย) แร้วก้อกินข้าวกัน แร้วก้อลาเค้ามาขึ้นรถ ของพ่อ ยู ที่หลัง รร น่ะ ก้อนั่งไปไม่ถึง ชม ก้อถึงศูนย์ฝึก ก้อ นั่ง รอ เวลาเรียกรวมพล แดดร้อนมาก ๆ พอรวมพลเส็ด เราก้อโดนให้ไปตัดผม แง่ๆ ไม่อยากตัดเรย ก้อ ต้องตัดจนได้ หัวขาวเรย แง ๆ จากนั้น เค้าก้อให้ไปเข้าห้องเรียน ที่หน้าสนามยิงปืน คือจะบอกว่าตลอดเวลาเรียน ร ด ไม่ทำโจทย์ ก้อนั่งหลับเวลา ที่เรียน ร ด อยุ่ เร็วมาก ๆ แปป 1 ชม ชั่งเปรียบไม่ได้เรย กับเวลาเรียน ชีวะ ที่ช้าาาาาาาามาาาาก ถึงมากที่สุดดดด เรียนจนถึง 5 โมงถึงเวลาเลิก แต่ก้อต้องต่อเรียนอีก ครึ่ง ชม เพราะคราวที่แร้วโดด ปฐมนิเทศไป เค้าเรย อบรมชี้แจงนิดหน่อย มันก้อดีอ่า เพราะถึงออกไปตอน 5 โมง ก้อไม่มีรถกลับอยุ่ดี รถก้อติดมาก ๆ ด้วย (มั้ง) พอเลิกก้อเดินออกมาจากศูนย์จะขึ้นรถแทกซี่กะยูกะนัดกะแซม ก้อเดินย้อนทางไป จะได้เรียก taxi ได้ไม่โดนไคดักเรียกไปก่อน เดิน ๆ อยุ่มีคนนั่งแทกซี่มาจอดตรงแทบเท้าเรย ฮามาก คนอื่นดัก รออยุ่ข้างหน้าไกลลิบไม่ได้ขึ้น กรูพึ่งเดินมา แมร่งมาจอดถึงที่ แต่นะส์ ~ !! ~ ก้อขึ้นไม่ได้อยุ่ดี เค้าไม่ไปสยาม - -" ก้อเดินต่อไปอีกหน่อยอะ ก้อโบกได้อีกคันนึง นับว่าโชคดีมาก ๆ แร้วก้อคุยกันในรถ เรื่องโน้นเรื่องนี้ ตลกดี แร้วก้อกลับมาหอ มาเอา กับข้าวเค้าที่ข้างล่างแร้ว ก้อรีบหุงข้าว จะได้อุ่นกับข้าวได้ ก้อแกะขนมจีบมากินก่อน อร่อยดีนะ ^^


		.. กุบ้าไปแว้ว ตอนกลางดึก วันนี้วันศุกร์ เหนื่อยมากโดดเรียนนอนยาว แร้วกูก้อนอนต่อ พอ 8 โมงก้อตื่นมาเคลียร์งานต่ออ่าาาาา แร้วพิมก้อโทรเข้ามา ให้เอาแผ่นไปให้ เพราะแผ่นที่เคยห้ายไปมันใช้ไม่ได้ ตอนแรกก้อหาไฟล์ไม่เจอ แร้วก้อหาเจอจนได้ก้อเอาไปให้พิม แร้วพิมก้อวานให้เราพาไปห้องน้ามหวาน แร้วก้อโทรไปหานัดอะ ไปถามว่าจะไป ร ด ไม๊ ทีแรกมันไม่ลังเลอยุ่ แต่โทรไปอีกทีมันบอกว่าไม่ไปแร้น เอาวะ ไม่ไปด้วยคน อิือิ ใจจิงก้อขี้เกียจ ตอนสาย ๆ เจอเอิ่นเอิ๊นในเน็ต เค้าบอกว่าโทรเข้ามาหา ไม่ติดเรยออนไลน์ที่มาบุนครอง แร้วก้อบ่นๆ บอกประมานว่า มะอยากกลับบ้าน แม่ กะ พี่กลับเย็น แร้วนุ่นก้อโทรมาจิก ให้เอางานไปให้ที่ รร ก้อรีบไปให้ทันใด ก่อนออกไปก้อนัดกะเอิ่นเอิ๊นไว้ที่ food cent แร้วก้อไปหาเค้า อิอิ ^^ ก่อนไป หยิบหนังสือไปด้วย ก้อไปอ่านหนังสือกับเค้า่ง่ะ วันนี้เค้าแบกหนังสือเลขมาด้วย เค้าก้อถามเราหลายเรื่องมั่ก ๆ เราก้อพยายามอธิบายอย่างสุดความสามารถแต่ไม่รู้นะว่ามันจะ ใช้ได้ม๊าาาย พอตกเย็นเค้าก้อกลับบ้าน เราก้อไปส่งเค้าแร้วกลับมาที่ ชั้น 7 มาซื้อตั๋วหนัง ได้รอบ 23.30 ล่ะ ดึกมาก ๆ เรย แต่ก้อนะอยากดูนี่ แร้วก้อกลับมาออนก้อยังไม่เจอเค้า ออนไปสักพักเค้าก้อออน แต่เล่นได้แปป พี่ก้อให้ไปซื้อก๋วยจั๊บมาให้ ก้อไปซื้อมากลับมาก้ออาบน้ามแร้วก้อคุย msn กะ เอิร์นต่อ แต่ก้อคุยไรกันได้นิดหน่อยเอง แร้วพอ ตอน 4 ทุ่มเค้าก้อออฟไป เพราะร้านปิดแร้ว พอประมาน 23.15 เราก้อออกไปดู Twins Effect ขอบอกว่าหนังครบรส สนุกดี ถ้าไม่คิดจะดูเพื่อหาข้อคิด แต่ดูเพื่อความบันเทิง ~ ก้อเปนหนังที่เจ๋งมาก อิอิ ไปดูกัน ๆ แนะนำ ๆ กลับมาออน msn อะ ก้อมันไม่ง่วงนี่ สงสัยตะกี้แดกกาแฟเข้าไป เหนหวานออนอยู่คน อิอิ มีเพื่อนคุยแร้ว ก้อแอด คนจากเดกดีมาสองคนก้อไม่ยอมคุย เรยไปแอด ผุ้ชายxxx คนนึงมาคุย ไอ้เราก้อปลอมตัวเปน ญ สาว อยากลอง ไร้เดียงสามาก ๆ คุยอย่างเนียน แต่บอกตามตรงห่านี่แมร่งอยากมาก ชวนอยุ่นั่นแหละ ยิ่งตอนขอเบอร์แมร่งนี่ รีบพิมพ์สัดๆ เด๋วเอาเบอร์แมร่งไปอ่อยผุ้ชายต่อดีกร่้า ให้มันเอากันเอง กร๊าาาก ๆ ๆ ตอนนี้ก้อตี 4 แร้ว ยังไม่ง่วงเรย ไปท่องไดก่อนนอนดีกร่า วันนี้แค่นี้แหละ อิอิ


		.. ซาวเบ้า ทำเซง วันนี้อะ เหอๆ วันอังคารสีชมพูแล้วสิ แต่ก้อยังขี้ีเกียจเรียนเหมือนเดิืม แต่อย่างน้อย ก้อแอบชอบวันอังคารมากกว่าวันจันทร์คริคริ ก้อวันอังคารวิชาเรียนมันน่าเรียน มากก่าวันจันนี่นา ช่วงนี้ใกล้ๆสอบแต่ยังเรียนไม่เข้าใจหลายที่ คงต้องอ่านหนังสือตามตารางสอบ ตามนั้นก่อน ไม่งั้นแย่เลย ต้องรีบอ่านฟิสิกส์ก่อน เพราะว่าสอบวันแรก ตอนเย็นก้อออกไปที่ mbk กะเอิร์น แต่เค้าบอกเบื่อเรยไปนั่ง ที่ dunkin ก่อนน่ะ สักพักเค้าชวนไป siam center จะไปกินข้าว ก้อเลือกที่นั่ง นั่งไปสักพัก เราไม่ได้เอา sound about กลับบ้าน รู้สึกไม่ดีเรยอ่า ที่ทิ้งของไว้ อยากกลับไปเอาจัง หงุดหงิด แต่อีกใจก้อไม่อยาก ให้ดาิ้ริ้งเดินไปด้วย มันไกลน่ะ ไอ้เราไปก้อไม่เหนื่อยหรอก ก้อของ ๆ เรานี่นะ แต่แร้วเค้าก้อจะตามไปด้วยก้อเดินกลับไปที่ 321 น่ะ ไปหยิบ sound about มา ดีนะที่ยังอยุ่เราไม่ได้หยิบไปลืมวางไว้ไหน ฮี่ ๆ แร้วก้อไปกินข้าวที่ mbk สักพักนึุงแหละเค้าก้อบอกจะกลับแร้ว ก้อเรยเดินไปส่งเค้าขึ้นรถเมล์ ส่วนเราก้อไป dunkin ไปอ่านหนังสือน่ะ วันนี้ก้อทำโจทย์เลขที่ได้มาเมื่อวานเส็ดไปสิบหน้าแร้น ตอนนี้เหลือแต่โจทย์ช้อย ก้อทำไปแร้วสองข้ออะนะ หนุกดี ฮี่ ๆ ~ อ่านไปอ่านมา เห้ย 21.30 แ้ร้วหรอ ก้อเรยกลับหอ มา แร้วก้อแปะข่าวรอไว้เด๋วไปเขียนศัพท์ ง่ะ เด๋วเราไปทำงานแร้วนะ เขียนไดแค่นี้พอแร้น


		.. วันจันทร์ วันจันทร์ วันจันทร์ วันจันทร์ วันจันทร์ วันจันทร์ วันจันทร์ วันจันทร์ .. ไม่ชอบ วันจัน ได้นอนเต็มอิ่มสองวันต้องตื่นเช้าอีกแร้ว อาทิตย์นี้ไม่ได้กลับบ้านตามเคย ไม่ได้ไปตามทวงหนี้เรยอ่า งั้นคงมีตังใช้เพิ่มอีก 700 แง่ม ๆ ไม่เปนไรค่อยไปเก็บก้อได้ วันนี้ที่โรงเรียนไม่ค่อยได้มีไรแปลก วันเวลาผ่านไปเชื่องช้า คาบศิลปะมีการจดใจความสำคัญจากสไลด์ ชอบนะๆ พอเลิกเรียนก้อไปหาเอิร์นตึกไรไม่รุ้อะ ที่มันอยู่ตรงสนามเทนนิส ใกล้ ๆ น่ะแหละ ๆ เพราะเ้ค้าบอกว่าซ้อมแปรเทียนที่นั่น พอไปก้อไม่เจอเค้า กลับไปที่ 321 ใหม่ หวายบอก เอิ๊น ลงไปแร้ว เวน จะเจอกันไม๊วะ ก้อเรยเดินกลับไปตึกนั้นใหม่ ก้อไม่เจออีกก้อเรยกะไปอ่านหนังสือหน้าตึกเผื่อเค้าจะวนกลับไปใหม่ แต่ก้อไม่เปนไรระหว่างทางก้อเจออยุ่หน้าห้องสมุด หึหึ อิอิ ก้อเรย ไปเปนเพื่อนเค้า ไปปริ้นงานที่สามย่าน แร้วนั่งรถเมล์ มาที่ mbk ไปกินข้าวที่เก่า แร้วก้ออ่านหนังสือกัน ง่ะ ง่วงอีกแร้วอะ แรก ๆ ก้อทนได้ หลังๆ ก้อไม่ไหว เรยหลับ เรานี่แย่จิงเรย แย่อีกแร้ว ๆ ๆ ๆ ทำไมไม่อยุ่เปนเพื่อนเค้าวะ มานอนทำไม จากนั้นไปส่งเค้า ตอนประมาน ทุ่ม 15 มั้ง แร้วก้อกลับมานอนที่โต๊ะเดิม นอนไปจนเกือบสามทุ่มแหนะ ตื่นมาไปซื้อ NJ กะ Student weekly มาทำข่าวส่ง เหอ ๆๆๆ ก้อกลับมาตัดข่าว ไปเรื่อย ๆ ง่วงชะมัด


		.. ปราบดาหยุ่นมาโรงเรียนเตรียมอะ วันนี้คาบสามกะลังเดินไปหาเอิ่นเอิ๊นจะไปฟังสัมภาษณ์ปราบดาหยุ่นกัน แต่ขึ้นไปเค้าก้อไม่อยู่แร้ว พอดีเจอลูกแก้วให้ถือถ้วยกาแฟ ไปพอดีเรย ก้อเรยถือแร้วรีบไปห้องโสดตึก 9 อย่างด่วน ใจนึงก้ออยากรอเค้าก่อน แต่อีกใจก้อต้องรีบ ๆ ๆ ที่ห้องโสตตึก 9 วันนี้มีวิทยากรซึ่งก้อคือ ปราบดาหยุ่นมาให้ความรู้เรื่องการเขียน เค้าก้อให้สัมภาษณ์ในหลาย ๆ เรื่องทำให้เราได้รู้เกี่ยวกับการเขียนมากขึ้นเยอะเรย รู้ในสังคมของนักเขียน การมองของนักเขียน การเขียน รวมถึงสิ่งอื่น ๆ มากมาย มันทำให้เราสนใจการเขียนขึ้นมามากขึ้นเยอะ เพราะเค้าสอนให้มีการเขียนแบบที่ไม่ต้องมีระบบระเบียบไรมาก ก้อ ให้อ่านหนังสือเยอะ ๆ แร้วมันจะแทรกซึม ทำให้ทักษะในการเขียนเราเพิ่มพูน พอจบการสัมภาษณ์ก้อไปหาเอิร์น้องแร้วไปกินข้าวที่สเตจ อิอิ ^^ ตอนบ่ายเรียนไปด้วยความง่วงมั่ก ๆ คาบวัสดุได้อ่านประุวัติของ goodyear ด้วย สนุกดี ชีวิตรันทด ทำสิ่งแปลก ๆ แต่ได้มาซึ่งประโยชน์เรื่องยางได้ 55+ ตอนเย็นไปกะเอิร์นะนัดกะโต้ง ก้อหาไรกินอ่า แร้วก้อไปซื้อเทปมาสองม้วน RaGe Against the machine สองม้วน


		.. วันเกิดใคร ? อู้มาสองวันแร้วเนี่ยไม่ได้เขียนไดเรย สองวันที่ผ่านมา ก็ แบบว่านะ เหมือนทุกๆวันเรย แง่มๆ ชีวิตเปนวัฏจักร เริ่มจาก ตื่นสาย ไปเรียนสาย กลางวันกินข้าวกะเอิร์นตอนบ่ายหลับในห้อง ตอนเย็น ไปอ่านหนังสือกะเอิร์นบางทีก้อกินข้าวด้วย กะเค้า พิเศษหน่อยก้อ วันนี้ สอบพระพุด ลอกโพยมันมาก 55+ อยู่ข้างหน้าก้อลอกได้อิอิ วันนี้วันเกิดเอิร์นเว้ ตอนแรกกะจะซื้อของขวัญห้ายอยู่นะส์ แต่เค้าบอกไม่เอาให้เปนการ์ดก้อพอ แต่ว่าการ์ดยังเขียนไม่เส็ดเรย ตอนนี้งาน พิมพ์เยอะมาก ๆ อะ ไม่มีเวลาเขียนเรย เพราะถ้าเราจะเขียนการ์ด อะ ครั้งนี้อยากเขียนให้ดีดี จ๋วยๆ สุดฝีมือของเราเรย ไหน ๆ ไม่ให้ซื้อของขวัญให้นี่ อย่างน้อย ก้ออยากให้จำได้ว่าปีนี้แจ๊ก ได้ให้อะไร เนื่องในวันเกิดบ้าง ด้วยการ์ดจ๋วยๆ ดีดี มีความหมายหน่อย เหอ ๆ พิมงานดีกร่า ไบ๋บาย ..